Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 17/13
Postanowienie
Dnia 17 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku E. P., M. P. i S. P. przy uczestnictwie Miasta W. i in. , o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2013 r., zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 października 2012 r.,
1. odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu
2. oddala zażalenie w pozostałym zakresie
3. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników postępowania A. P., S. P., J. P., R. W. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. oddalił wniosek wnioskodawców o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych apelacji w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz odrzucił apelację wnioskodawców.
Wnioskodawcy zaskarżyli to postanowienie w całości. W zażaleniu zarzucili naruszenie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 1261 § 1 k.p.c. i art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art. 516 k.p.c. i art. 361 k.p.c. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie w części podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, postanowienia oddalające wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, skargi kasacyjnej i usunięcia ich braków są traktowane jako orzeczenia niekończące postępowania w sprawie. Z tego względu zażalenie wnioskodawców zaskarżające postanowienie w części oddalającej wniosek o przywrócenie terminu nie mieści się w dyspozycji art. 3941 k.p.c. i z tego względu podlegało jako niedopuszczalne odrzuceniu, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.
W zażaleniu skarżący kwestionowali zasadność oddalenia ich wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków apelacji, jednakże bez złożenia wniosku o zastosowanie w tym zakresie art. 380 k.p.c. Uniemożliwia to kontrolę zasadności rozstrzygnięcia w tym zakresie w ramach rozpoznawania zażalenia na postanowienie odrzucające apelację wnioskodawców. Tym samym brak jest podstaw do podważenia oceny Sądu Okręgowego, że braki formalne apelacji nie zostały uzupełnione w terminie. Skarżący niezasadnie kwestionowali z kolei istnienie wymogu odnoszącego się do wskazania w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia. Apelacja została wniesiona w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia, a zatem w sprawie o charakterze majątkowym. W takiej kategorii spraw art. 368 § 2 wymaga jednoznacznie oznaczenia w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia i obowiązek spełnienia tego wymogu nie podlega ocenie pod kątem znaczenia jego wypełnienia na gruncie art. 1261
§ 1 k.p.c.
Zażalenie w części odnoszącej się do postanowienia o odrzuceniu apelacji było z tych względów pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.