Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 149/07
Postanowienie
Dnia 6 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Antoni Górski
w sprawie z wniosku A. O. przy uczestnictwie B. O.-J. o dział spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2008 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 11 października 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki postępowania, wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 27 czerwca 2007 r. Tym ostatnim postanowieniem oddalono apelację uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27 grudnia 2006 r.
Odrzucenie skargi kasacyjnej uczestniczki spowodowane było niezamieszczeniem w tej skardze właściwego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, określonego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.
W zażaleniu uczestniczki postępowania taką ocenę Sądu Okręgowego uznano za nieuzasadnioną i wskazywano na to, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostało redakcyjnie wyodrębnione. Jednocześnie z treści tego uzasadnienia wynika, że skarżąca eksponuje nieważność postępowania w związku z naruszeniem przez Sąd wskazanych w skardze przepisów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wprawdzie w treści skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania znalazł się wyodrębniony redakcyjnie fragment mający - w zamierzeniu skarżącej – stanowić uzasadnienie wniosku przyjęcia złożonej skargi do rozpoznania, jednakże nie sposób uznać, że z merytorycznego punktu widzenia spełnia on jednak wymagania przewidziane w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. W omawianym wywodzie w ogóle bowiem nie nawiązano w sposób właściwy do stosownych przesłanek tzw. przedsądu, określonych w art. 3989
§ 1 k.p.c. Stwierdzono tylko, z powołaniem się ogólnie na wskazane w skardze podstawy kasacyjne (naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego), że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Okręgowy „powielił zaistniałą na etapie pierwszoinstancyjnego rozpoznania sprawy jego (postępowania) oczywistą nieważność”.
W tej sytuacji zażalenie uczestniczki postępowania należało oddalić jako nieuzasadnione (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).