Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 117/15
Postanowienie
Dnia 28 stycznia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku E. J., następcy prawnego J. D. przy uczestnictwie M. Ś. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2016 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 września 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 września 2015 r., Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 22 lipca 2013 r. z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego, polegającego na prawidłowym sformułowaniu i uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd wskazał, że pismo uzupełniające ten brak jest wewnętrznie sprzeczne i nie zawiera rzeczywistego uzasadnienia, co powoduje, że nie jest spełniony wymóg formalny skargi wskazany w art. 3984 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 3984
§ 2 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej mimo prawidłowego wykonania zarządzenia wzywającego do usunięcia braku skargi. Zarzuciła ponadto, że Sąd dokonał merytorycznej oceny zasadności wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, co pozostaje w wyłącznej kompetencji Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kognicja sądu drugiej instancji, dokonującego wstępnej oceny skargi kasacyjnej obejmuje ocenę, czy skarga kasacyjna została wniesiona od orzeczenia podlegającego zaskarżeniu skargą kasacyjną, przez osobę legitymowaną do jej złożenia, w sprawie, w której skarga jest dopuszczalna z uwagi na jej przedmiot i wartość zaskarżenia, z zachowaniem warunków wskazanych w art. 871 , w ustawowym terminie oraz czy skarga spełnia wymogi konstrukcyjne i formalne, a także czy została należycie opłacona. W zależności do wyniku tej wstępnej oceny sąd drugiej instancji albo odrzuca skargę kasacyjną a limine albo wzywa skarżącego do uzupełnienia, poprawienia lub opłacenia skargi.
Stosownie do art. 3984
§ 2 k.p.c., skarga powinna zawierać wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. We wniosku tym skarżący powinien przedstawić przyczynę kasacyjną, przewidzianą w art. 3989 § 1 k.p.c., uzasadniającą postulat przyjęcia skargi do rozpoznania przez Sąd Najwyższy oraz argumenty jurydyczne służące podbudowaniu tezy skarżącego o istnieniu tej przyczyny. Wystarczy przy tym powołanie się na jedną ze wskazanych w przytoczonym przepisie przyczyn.
Wbrew stanowisku Sądu Okręgowego, rozpatrywana skarga nie zawiera braków, albowiem spełnia wymóg zamieszczenia w niej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uzasadnieniem. Skarżąca wskazała na istnienie, jej zdaniem, istotnego zagadnienia prawnego oraz przedstawiła wywód służący uzasadnieniu tego wniosku. Zupełnie inną rzeczą jest natomiast to, czy wywód ten jest prawidłowo skonstruowany, faktycznie świadczy o istnieniu przytoczonej przyczyny kasacyjnej oraz czy przekonuje o potrzebie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Tego rodzaju ocena jest zarezerwowana wyłącznie dla Sądu Najwyższego w ramach przedsądu. Kwestie te nie podlegają natomiast kognicji sądu drugiej instancji. Zażalenie jest więc uzasadnione, stąd na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815
§ 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie.