I CZ 109/06PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2007 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 109/06

Postanowienie

Dnia 10 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Szpitala B. Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w W. przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2007 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 sierpnia 2006 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2004 r. Sąd Okręgowy w W. zwolnił stronę powodową od kosztów sądowych w całości.

W dniu 20 marca 2006 r. strona powodowa, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 grudnia 2005 r. oddalającego powództwo. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację ze względu na nieopłacenie jej opłatą podstawową. W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) i art. 1302

§ 3 k.p.c., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, opłata podstawowa określona w art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302

§ 3 k.p.c. (por. uchwały z dnia 26 września 2006 r., II UZP 11/06, Biuletyn SN 2006, nr 9, s. 15, z dnia 13 października 2006 r., III CZP 75/06, niepubl., i z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06, niepubl.). W konsekwencji, nieuiszczenie opłaty podstawowej od środka zaskarżenia lub środka odwoławczego (apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciwu od wyroku zaocznego, zarzutów od nakazu zapłaty, skargi na orzeczenie referendarza sądowego) wniesionego przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego reprezentującego stronę zwolnioną od kosztów sądowych w zakresie opłacenia tego środka skutkuje jego odrzuceniem. Taką sankcję zastosował trafnie Sąd drugiej instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Z podanych względów, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941

§

3 k.p.c., Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.