I CSK 464/10PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2011 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 464/10

Postanowienie

Dnia 12 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku A. B. przy uczestnictwie Gminy Miasto R. o założenie księgi wieczystej i wpis prawa własności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2011 r., skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 16 marca 2010 r., uchyla zaskarżone postanowienie, postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 grudnia 2009 r., sygn. akt Dz.Kw. 26621/09 oraz wpis referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt Dz.Kw. 19161/09 i odrzuca wniosek.

Uzasadnienie

W dniu 10 lipca 2009 r. A. B., działając przez pełnomocnika, wniosła o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości położonej w R., R. nr […], o pow. 0.0595 ha, stanowiącej działkę nr 1005 i wpisanie jej jako właściciela nieruchomości.

W dniu 6 października 2009 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dokonał żądanego wpisu, postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy uchylił ten wpis i oddalił wniosek, a postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r. Sąd Okręgowy zmienił to postanowienie i utrzymał wpis dokonany przez referendarza sądowego.

Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez uczestnika postępowania Gminę Miasta R. W toku postępowania kasacyjnego uczestnik ten złożył odpis świadectwa zgonu wnioskodawczyni wystawione przez Wydział Ewidencji Ludności Departamentu Zdrowia Stanu Pensylwania (USA), z którego wynika, że zmarła ona w dniu 13 września 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Złożony w sprawie odpis świadectwa zgonu wnioskodawczyni nie nasuwa wątpliwości co do jego zgodności z oryginałem i uzasadnia przyjęcie, że wnioskodawczyni zmarła w dniu wskazanym w tym dokumencie. Okoliczność, że wnioskodawca lub inny uczestnik postępowania wieczystoksięgowego zmarł po złożeniu wniosku, stosownie do art. 6261

§ 3 k.p.c. nie stanowi przeszkody do dokonania wpisu. Skoro jednakże wnioskodawczyni nie żyła już w chwili złożenia wniosku, zachodziła przeszkoda procesowa do rozpoznania wniosku w postaci braku zdolności sądowej wnioskodawcy i wniosek powinien zostać odrzucony (art. 199 § 1 pkt 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Okoliczność ta ujawniona w postępowaniu kasacyjnym powoduje, że na podstawie art. 39819 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy uchylił wydane w sprawie postanowienia oraz wpis dokonany przez referendarza sądowego i odrzucił wniosek.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.