I CSK 369/13PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2014 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 369/13

Postanowienie

Dnia 18 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 grudnia 2012 r, odrzuca skargę kasacyjną; nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację powódki J. P. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 czerwca 2012 r., którym oddalono powództwo skierowane przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w W.

W skardze kasacyjnej pozwanej, skierowanej przeciwko temu wyrokowi, wskazano naruszenie art. 233 § 1 w zw. z art. 382 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3983

§ 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wyłączono natomiast, na podstawie art. 3983

§ 3 k.p.c., możliwość oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. W ten sposób zharmonizowano podstawy kasacyjne z charakterem postępowania kasacyjnego i zakresem rozpoznania skargi (art. 39813 § 2 k.p.c.) oraz określono w sposób jednoznaczny funkcję Sądu Najwyższego, jako sądu prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji RP).

Z art. 3983 k.p.c. wynika, że dopuszczalne jest oparcie skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia przepisów postępowania, z wyłączeniem jednak zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów, nawet wtedy, gdy naruszenie tych przepisów mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji skarga kasacyjna ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów i niewskazująca na inne naruszenia prawa jest niedopuszczalna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

Osnowa i uzasadnienie skargi kasacyjnej wniesionej przez powódkę wskazują, że skarga ta została oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. Skarżąca w niezwykle zwięzłym uzasadnieniu skargi kasacyjnej zmierza jedynie do podważenia ustalenia polegającego na braku związku przyczynowego między uchybieniami procesowymi w toku postępowania o ubezwłasnowolnienie a powstaniem szkody. Tym samym opiera ona skargę kasacyjną na niedopuszczalnej podstawie.

W tej sytuacji, skarga kasacyjna oparta na podstawie, której kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje, podlega odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.