Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 324/09
Postanowienie
Dnia 19 listopada 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej w W. przeciwko A. B. i J. F. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 grudnia 2008 r., odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r. oddalił zażalenie powoda, Skarbu Państwa – Dyrektora Izby Celnej w W., na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 2 lipca 2008 r., odrzucające pozew.
W dniu 16 marca 2009 r. złożona została sporządzona w imieniu powoda przez radcę prawnego skarga kasacyjna, kwestionująca zasadność postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 79, poz. 660 – dalej: „ustawa nowelizująca”), do zadań Prokuratorii należy wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem art. 8b ust. 5. Według ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, w zakresie czynności procesowych związanych z zaskarżeniem postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r. obowiązywała więc niewątpliwie wyłączność zastępstwa procesowego Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną. Jednocześnie nie wchodziło tu w grę, mimo iż zaskarżenie postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r. nastąpiło przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, prowadzenie postępowania, zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy nowelizującej, na dotychczasowych zasadach, ponieważ odesłanie w tym przepisie do dotychczasowych zasad ma na względzie jedynie sprawy, w których do 11 czerwca 2009 r. zastępstwo Prokuratorii było wyłączone na podstawie uchylonego przez ustawę nowelizującą art. 4 ust. 4 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Nie było tu zarazem podstaw do stwierdzenia wyjątku od obowiązku wyłącznego zastępstwa przez Prokuratorię opartego na wymienionym wyżej art. 8b ust. 5 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Przekazanie, o którym mowa w tym przepisie, mogłoby oczywiście nastąpić dopiero po wejściu w życie ustawy nowelizującej.
Konsekwencją wyłączności zastępstwa Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną w postępowaniu przed Sądem Najwyższym jest niemożność zastępowania Skarbu Państwa w tym postępowaniu przez jakikolwiek inny podmiot, a więc nieposiadanie w tym zakresie zdolności postulacyjnej także przez adwokatów i radców prawnych, co znajduje wyraz w art. 871 §3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2006 r., I CZ 47/06, OSNC 2007, nr 5, poz. 75).
Ze względu na brak zdolności postulacyjnej radcy prawnego, który sporządził i wniósł w imieniu powodowego Skarbu Państwa skargę kasacyjną na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r., Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986
§3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.