I CO 20/13PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2013 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CO 20/13

Postanowienie

Dnia 4 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Wojciech Katner

w sprawie skargi Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2009 r., sygn. akt I CSK 491/08, w sprawie z powództwa Z. K. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2013 r., skargę odrzuca.

Uzasadnienie

W dniu 3 czerwca 2013 r. pełnomocnik powoda Z. K., radca prawny A. G. wniosła do Sądu Najwyższego o wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2009 r., I CSK 491/08, którym odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jak wydaje się wynikać z treści zgłoszonego w piśmie żądania, stanowi ono skargę o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, przysługującym stronie w ściśle określonych przepisami sytuacjach. Ponadto skarga musi spełniać konieczne wymagania formalne przewidziane dla tego nadzwyczajnego środka, a także być wniesiona w określonym terminie.

Wymagania właściwe dla skargi o wznowienie postępowania zawiera art.

409 k.p.c. W myśl tego przepisu skarga o wznowienie powinna czynić zadość warunkom pozwu oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarga złożona przez radcę prawnego A. G. tych wymagań nie spełnia. Brak jest w skardze wskazania podstawy wznowienia, jej uzasadnienia, a także okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Powyższego nie sposób także wywieść z obszernego uzasadnienia wniesionej skargi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 409 k.p.c., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.