Treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 85/09
Postanowienie
Dnia 30 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie ze skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt [...], w sprawie z wniosku M.D. przy uczestnictwie G.D. i J.D. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2009 r., odrzuca skargę i nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania wywołanego skargą oraz oddala wniosek jej pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił zaskarżone przez uczestniczkę postępowania G.D. postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 listopada 2008 r., w którym Sąd ten oddalił wniosek uczestniczki o „doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2008 r. wraz z uzasadnieniem.”
Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 marca 2009 r. wnioskodawczyni M.D. zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., w brzmieniu ustalonym w związku z wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r. (SK 77/06), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od każdego prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie takiego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 4245 § 1 k.p.c.
Jednym z nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Wymóg ten obliguje skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10,
s. 14 oraz z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Ponadto skarżący winien uprawdopodobnić wyrządzenie szkody, a więc ją wykazać przy użyciu dowodów lub innych środków, niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.).
W przedmiotowej sprawie argumentacja wnioskodawczyni nie spełnia wskazanych wyżej wymagań. Należy bowiem zauważyć, że przedstawiony w skardze materiał nie pozwala na przyjęcie aby między szkodą, jaką zdaniem pełnomocnika wnioskodawczyni, dozna na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c. Brak adekwatnego związku przyczynowego wyklucza stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, a to czyni skargę niedopuszczalną.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega odrzuceniu a limine. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 4248
§ 1 w zw. z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
O kosztach postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.
Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika wnioskodawczyni o przyznanie kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu, gdyż z dołączonego do skargi pełnomocnictwa wynika, że podstawą jej sporządzenia było odrębne pełnomocnictwo, którego udzieliła wnioskodawczyni.