Treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 8/14
Postanowienie
Dnia 24 września 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marta Romańska
w sprawie skargi M. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt … 3463/12, wydanego w sprawie z powództwa M. B. przeciwko Miastu W. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2014 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
M. B., jako powód w sprawie przeciwko Miastu W. o ustalenie wystąpił ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z 10 kwietnia 2013 r. i zarzucił, że orzeczenie to zostało wydane z naruszeniem zasady res iudicata (art. 379 pkt 3 k.p.c.). Naruszenie tej zasady, zdaniem powoda, polegało na tym, że przekraczając granice swobodnej oceny dowodów, Sądy obu instancji oparły rozstrzygnięcie wyłącznie na materiale dowodowym, któremu chciały dać wiarę, a który był już oceniany w innej sprawie toczącej się między tymi samymi stronami. Powód zarzucał nadto, że zaskarżony skargą wyrok został wydany z naruszeniem prawa procesowego, w tym przepisów art. 233, 228, 231, 233, 323 i 379 pkt 3 k.p.c. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów.
Stosownie do art. 4245
§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c., poza przytoczeniem i uzasadnieniem podstaw, skarga powinna zawierać także uprawdopodobnienie wyrządzenia skarżącemu szkody wskutek wydania prawomocnego wyroku oraz wskazanie, że wzruszenie tego wyroku przy wykorzystaniu dostępnych stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymóg ten pozostaje w związku z art. 4171
§ 2 k.c., który w aktualnym brzmieniu stanowi, że jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Takim postępowaniem jest postępowanie wywołane skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.).
W postanowieniu z 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05 (OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141), Sąd Najwyższy wskazał, że uprawdopodobnienie szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu wskazującego, że szkoda została skarżącemu wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem.
Skarga powoda nie czyni zadość wymaganiom oznaczonym wyżej, i z tej przyczyny, na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c., podlegała odrzuceniu.