Treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 70/11
Postanowienie
Dnia 24 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie ze skargi K. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 grudnia 2009 r., wydanego w sprawie z powództwa W. Spółki z o.o. przeciwko K. B., J. Z. i K. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2012 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Każde z wymogów przewidzianych w art. 4245
§ 1 k.p.c., powinno być w skardze wyraźnie wyodrębnione i wypełnione, a więc skarga wymaga także wskazania, na podstawie art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c., przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Wypełnienie obowiązku, o którym wyżej mowa nie może być zastąpione przez odwołanie się jedynie do podstaw skargi i ich uzasadnienia, ponieważ oba te elementy skargi są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele (postanowienia SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06 i I CNP13/06), dlatego nie mogą być one ujęte łącznie i powinny być odrębnie sformułowane i uzasadnione (postanowienie SN z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06).
Ponieważ skarga K. B. nie zawiera odrębnego wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to wobec braku niezbędnego wymogu skargi określonego w art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c. skarga podlega odrzuceniu (postanowienie SN z dnia 18 stycznia 2006 r. III CNP 1/06).
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.