Treść orzeczenia
Sygn. akt I CNP 42/07
Postanowienie
Dnia 26 czerwca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie skargi M. G. i W. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 czerwca 2006 r., wydanego w sprawie z wniosku M. W. przy uczestnictwie M. G. i W. G. o ustanowienie drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2007 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Rejonowy w K. uwzględniając wniosek wnioskodawcy M. W. ustanowił służebność drogową przejazdu i przechodu, obciążającą nieruchomość będącą własnością uczestników postępowania M. i W. G.
W związku ze wskazanym postanowieniem Sądu Rejonowego wymienieni uczestnicy postępowania wnieśli o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W myśl art. 871
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus adwokacko-radcowski jest wyłączony jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871
§ 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871
§ 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski - z wyjątkiem wymienionych wyżej postępowań wpadkowych - obowiązuje w każdym postępowaniu, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowa skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez uczestników postępowania, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z tego względu Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).