I CNP 32/10PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2010 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CNP 32/10

Postanowienie

Dnia 17 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi B. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt VI ACa (…), wydanego w sprawie z powództwa B. M. przeciwko J. M. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2010 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Artykuł 4241

§ 1 k.p.c. dopuszcza wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jedynie wówczas, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wskazuje wprawdzie, że wydanie kwestionowanego wyroku wyrządziło szkodę na osobie powódki w postaci rozstroju zdrowia powodującego konieczność leczenia się w przychodni zdrowia psychicznego, trzeba jednak podkreślić, że z akt sprawy wynika, iż powódka już wcześniej, przed wydaniem orzeczenia, cierpiała z powodu stanów depresyjnych. Trudno zatem uznać, a już zdecydowanie nie wynika to ze skargi, jakoby nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia wskutek wydania rzeczonego wyroku. Zgodnie zaś z art. 4245

§ 1 pkt 4 k.p.c., jednym z wymagań formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie w skardze, że przez wydanie kwestionowanego orzeczenia doszło do wyrządzenia szkody. Chociaż oczywiście uprawdopodobnienie jest wymaganiem znacznie łagodniejszym od udowodnienia, to jednak jego spełnienie nie może sprowadzać się do stwierdzenia, że kwestionowane orzeczenie wyrządziło szkodę w postaci rozstroju zdrowia powódki, zmuszając ją do leczenia w poradni zdrowia psychicznego. Na okoliczność tę nie wskazano w skardze żadnych dowodów. Nie ma również żadnych dowodów co do tego, że konieczność leczenia wynikała właśnie z wydania kwestionowanego orzeczenia. Nie ma w konsekwencji żadnych przesłanek, które mogłyby pozwolić na określenie rozmiaru doznanej szkody. W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że skarga nie spełnia wymagania uprawdopodobnienia doznania przez skarżącą szkody wskutek wydania kwestionowanego orzeczenia, a zatem zasługuje na odrzucenie.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.