Treść orzeczenia
Sygn. akt KIO/1534/10
Postanowienie
z dnia 3 sierpnia 2010 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Lubomira Matczuk-Mazuś
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2010 r. w Warszawie odwołania wniesionego w dniu 21 lipca 2010 r. przez odwołującego Energoplus Sp. z o.o., ul. Koronna 1A, 60-652 Poznań w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Wielkopolska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o., ul. Grobla 15, 61-859 Poznań,
Orzeka
1. odrzuca odwołanie,
2. kosztami postępowania obciąża odwołującego Energoplus Sp. z o.o., ul. Koronna 1A, 60-652 Poznań i nakazuje:
zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) stanowiące kwotę wpisu uiszczonego przez odwołującego Energoplus Sp. z o.o., ul. Koronna 1A, 60-652 Poznań.
Stosownie do art. 198a ust. 1 i art. 198b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych na niniejsze postanowienie - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Poznaniu.
Uzasadnienie
Odwołujący - Energoplus Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu wniósł w dniu 21 lipca 2010 r. odwołanie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem są usługi odczytu wskazań liczników gazowych, prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, w części obejmującej zadanie 12, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów ustawy przez wymienione niżej zaniechanie czynności przez zamawiającego - Wielkopolska Spółka Gazownictwa z siedzibą w Poznaniu:
1) wbrew art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawa zamówień publicznych, zwanej w skrócie ustawą, nie odrzucił oferty złożonej wspólnie przez Inkaspol Sp. z o.o. oraz Tekon Sp. z o.o.,
2) wbrew art. 26 ust. 3 ustawy nie wezwał wspólnie ubiegających się o zamówienie Inkaspol Sp. z o.o. oraz Tekon Sp. z o.o. do uzupełnienia przewidzianych w pkt 6.2.1. IX SIWZ dokumentów potwierdzających wykonanie usług,
3) wbrew art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy nie przeprowadził badania skuteczności dokonanego przez wspólnie ubiegających się o zamówienie Inkaspol Sp. z o.o. oraz Tekon Sp. z o.o. zastrzeżenia zakazu udostępnienia informacji potwierdzających spełnienie wymagań wynikających z SIWZ oraz żądał nakazania zamawiającemu powtórzenia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła na podstawie stanowisk stron zawartych w odwołaniu, odpowiedzi na odwołanie i złożonych dokumentów, że ogłoszenie o zamówieniu sektorowym, którego dotyczy odwołanie, zostało zamieszczone w Dz. Urz. UE nr 2010/S 100-152565 z dnia 26 maja 2010 r. Zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty zostało przesłane odwołującemu faksem i pisemnie w dniu w dniu 8 lipca 2010 r. (forma dopuszczona przez zamawiającego w siwz). Z zawiadomienia wynika, że na zadanie 12 złożono 3 oferty, przy czym oferta odwołującego uzyskała trzecią w kolejności punktację. Odwołanie zostało wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 21 lipca 2010 r. Odwołujący podważył w odwołaniu wyłącznie wybór najkorzystniejszej oferty wskazując na jej braki.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie zobowiązał się do ponownej oceny ofert i dokonania niektórych czynności zawartych w odwołaniu, wniósł jednakże o odrzucenie odwołania z powodu wniesienia po upływie terminu określonego w ustawie (nadanie pisma w urzędzie pocztowym w dniu 13 lipca 2010 r. i wpłynięcie do Prezesa Izby w dniu 21 lipca 2010 r.) oraz wskazał brak interesu po stronie odwołującego, wobec punktacji oferty przyznającej jej trzecią lokatę w rankingu ofert, co uniemożliwia udzielenie odwołującemu zamówienia, nawet w razie uwzględnienia odwołania.
Do postępowania odwoławczego zgłosili przystąpienie dwaj pozostali wykonawcy, po stronie odwołującego wykonawca, którego oferta uzyskała drugą lokatę w punktacji ofert i po stronie zamawiającego wykonawca, który złożył ofertę wybraną jako najkorzystniejszą.
KIO zważyła, co następuje
Zgodnie z art. 180 ust. 4 ustawy w brzmieniu po nowelizacji obowiązującej od dnia 29 stycznia 2010 r. (ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 223, poz. 1778), odwołanie wnosi się do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w formie pisemnej albo elektronicznej opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Z przepisu wynika, że termin na wniesienia odwołania zostaje zachowany tylko wówczas, gdy odwołanie wpłynie w terminie do Prezesa Izby. Brak jest domniemania obowiązującego w poprzednim brzmieniu ustawy (art. 184 ust. 2 zd. 2), że złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Urzędu.
Odwołującemu przesłano informację o rozstrzygnięciu postępowania w dniu 8 lipca 2010 r., odwołanie wpłynęło do Prezesa Izby w dniu 21 lipca 2010 r., natomiast 10 dniowy termin na wniesienie odwołania (ustalony na podstawie art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy, pierwsza część zdania), upłynął w dniu 19 lipca 2010 r. (18 lipca – niedziela, dzień ustawowo wolny od pracy).
Przepis art. 189 ust. 2 pkt 3 ustawy zobowiązuje KIO do odrzucenia odwołania wniesionego po upływie terminu określonego w ustawie.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, z uwzględnieniem § 3 pkt 1 lit. a i § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238).