Ustawaz dnia 30 kwietnia 2020 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń,
ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii
Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. -
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
przemocy w rodzinie.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 131 po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:
„
§ 11.
W wypadkach wskazanych w ustawie sąd może dokonać doręczeń przez Policję lub Żandarmerię
Wojskową.
”
;
2)
w części pierwszej w księdze drugiej w tytule II po dziale I dodaje się dział Ia w
brzmieniu:
„
Dział Ia
Sprawy o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia
Art. 5602.
Przepisy zawarte w niniejszym dziale stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 11a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie .
Art. 5603.
§ 1.
Wniosek o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie
zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazanie zbliżania się
do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia może być złożony na urzędowym formularzu.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór i sposób udostępniania
urzędowego formularza wniosku, o którym mowa w § 1, mając na względzie ustawowe wymagania
przewidziane dla tego pisma, potrzebę zamieszczenia niezbędnych pouczeń co do sposobu
wypełniania formularza, wnoszenia pisma i skutków niedostosowania go do ustawowych
wymagań, a także konieczność bezpłatnego udostępniania formularzy w siedzibach sądów
oraz sieci Internet w formie pozwalającej na dogodną edycję treści formularza.
Art. 5604.
§ 1.
Sąd orzeka po przeprowadzeniu rozprawy.
§ 2.
W wypadku gdy do wniosku lub innych pism nie dołączono odpisów, sąd sporządza i doręcza
ich odpisy. Odpis wniosku lub innych pism sąd doręcza również prokuratorowi i zawiadamia
go o terminach rozprawy.
Art. 5605.
Sąd orzeka w terminie jednego miesiąca od dnia wniesienia wniosku.
Art. 5606.
§ 1.
Jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia szybkości postępowania, sąd może dokonywać
doręczeń przez Policję lub Żandarmerię Wojskową.
§ 2.
Doręczeń, o których mowa w § 1, Policja lub Żandarmeria Wojskowa dokonujenie później
niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania zlecenia, za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem
daty, na formularzu określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 131 § 2.
§ 3.
Jeżeli adresata nie zastano przy próbie doręczenia, Policja lub Żandarmeria Wojskowa
ustala, czy adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem. Z dokonanych ustaleń Policja
lub Żandarmeria Wojskowa sporządza notatkę, którą przekazuje sądowi zlecającemu doręczenie.
§ 4.
Jeżeli próba doręczenia okaże się bezskuteczna, a zgodnie z ustaleniami Policji lub
Żandarmerii Wojskowej adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem, w oddawczej skrzynce
pocztowej adresata umieszcza się zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia wraz z
informacją o możliwości odbioru pisma lub odpisu postanowienia sądu w budynku sądu
zlecającego doręczenie, do którego Policja lub Żandarmeria Wojskowa je zwraca. Do
zawiadomienia Policja lub Żandarmeria Wojskowa dołącza pouczenie, że pismo lub odpis
postanowienia należy odebrać z sądu w terminie 7 dni od dnia umieszczenia zawiadomienia.
Jeżeli pod wskazanym adresem zastano dorosłego domownika niebędącego osobą dotkniętą
przemocą w rodzinie, o możliwości odbioru poucza się dodatkowo tego domownika. W przypadku
bezskutecznego upływu terminu do odbioru pisma lub odpisu postanowienia doręczenie
uważa się za dokonane w ostatnim dniu tego terminu.
§ 5.
Jeżeli próba doręczenia okaże się bezskuteczna, a zgodnie z ustaleniami Policji lub
Żandarmerii Wojskowej adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, Policja lub Żandarmeria
Wojskowazwraca pisma lub odpisy postanowień sądowi, informując go o dokonanych ustaleniach.
To samo dotyczy przypadku, gdy Policji lub Żandarmerii Wojskowej mimo podjęcia wymaganych
czynności nie udało się ustalić, czy adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem.
§ 6.
Policja lub Żandarmeria Wojskowa w toku postępowania udzielają sądowi innej pomocy
niezbędnej do jego szybkiego zakończenia.
Art. 5607.
§ 1.
Sąd w postanowieniu o zobowiązaniu osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia
wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazaniu zbliżania
się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia wskazuje obszar lub odległość od
wspólnie zajmowanego mieszkania, którą osoba stosująca przemoc w rodzinie jest obowiązana
zachować.
§ 2.
Postanowienie o zobowiązaniu osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie
zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazaniu zbliżania się
do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia jest skuteczne i wykonalne z chwilą
ogłoszenia. Sąd może je zmienić lub uchylić w razie zmiany okoliczności, nawet gdy
jest prawomocne.
Art. 5608.
Sąd w postanowieniu w przedmiocie zobowiązania osoby stosującej przemoc w rodzinie
do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub
zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia rozstrzyga również
o zabezpieczeniu, jeżeli było udzielone.
Art. 5609.
§ 1.
Sąd z urzędu doręcza odpis postanowienia uczestnikom postępowania, prokuratorowi,
Policji lub Żandarmerii Wojskowej oraz zawiadamia właściwy miejscowo zespół interdyscyplinarny,
o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a gdy w mieszkaniu zamieszkują osoby małoletnie - także właściwy miejscowo sąd opiekuńczy.
§ 2.
Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie biegnie od dnia ogłoszenia postanowienia.
Art. 56010.
Jeżeli do apelacji nie dołączono jej odpisów, sąd sporządza i doręcza odpis apelacji.
Art. 56011.
Termin do wniesienia odpowiedzi na apelację jest tygodniowy.
Art. 56012.
Sąd drugiej instancji orzeka w terminie jednego miesiąca od przedstawienia akt sprawy
przez sąd pierwszej instancji wraz z apelacją.
”
;
3)
po art. 7551dodaje się art. 7552-7554 w brzmieniu:
„
Art. 7552.
§ 1.
W sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie
zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazanie zbliżania się
do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia sąd może udzielić zabezpieczenia również
przez przedłużenie obowiązywania nakazu lub zakazu, o których mowa w art. 15aa ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , zwanej dalej „ustawą o Policji”, lub art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych , zwanej dalej „ustawą o Żandarmerii Wojskowej”. Sąd może zmienić wskazane w nakazie
lub zakazie obszar lub odległość od tego mieszkania, które osoba stosująca przemoc
w rodzinie jest obowiązana zachować.
§ 2.
Sąd, udzielając zabezpieczenia, określa częstotliwość dokonywania przez Policję lub
Żandarmerię Wojskową sprawdzenia, czy przedłużony nakaz lub zakaz nie są naruszane,
mając na uwadze treść przepisów art. 15ai ust. 1 ustawy o Policji lub art. 18i ust. 1 ustawy o Żandarmerii Wojskowej.
§ 3.
Przepisy art. 5604 § 2 i art. 5606 stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Wniosek o udzielenie zabezpieczenia podlega rozpoznaniu bezzwłocznie, nie później
jednak niż w terminie trzech dni od dnia jego wpływu do sądu.
§ 5.
Sąd doręcza niezwłocznie odpis postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia uczestnikom
postępowania, wraz z pouczeniem o zażaleniu, oraz prokuratorowi i Policji lub Żandarmerii
Wojskowej, a ponadto zawiadamia właściwy miejscowo zespół interdyscyplinarny, o którym
mowa w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a gdy w mieszkaniu zamieszkują osoby małoletnie - także właściwy miejscowo sąd opiekuńczy.
Art. 7553.
W sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie
zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazanie zbliżania się
do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia sąd, udzielając zabezpieczenia, wskazuje
w postanowieniu czas jego trwania.
Art. 7554.
Sąd opiekuńczy po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 15ad ust. 4 ustawy o Policji lub art. 18d ust. 4 ustawy o Żandarmerii Wojskowej, wszczyna postępowanie z urzędu
i bezzwłocznie orzeka w przedmiocie zabezpieczenia.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń po art. 66a dodaje się art. 66b w brzmieniu:
„
Art. 66b.
Kto nie stosuje się do:
1)
wydanego przez Policję, na podstawie art. 15aa ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , lub Żandarmerię Wojskową, na podstawie art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych , nakazu natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego
otoczenia lub zakazu zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia,
2)
postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia w sprawach o zobowiązanie osoby stosującej
przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego
otoczenia lub zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia,
którym nakaz lub zakaz, o których mowa w pkt 1, został przedłużony,
3)
postanowienia sądu o zobowiązaniu osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia
wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazaniu zbliżania
się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, wydanego na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie
- podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 15a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15a.
1.
Policjant ma prawo zatrzymania, w trybie określonym w art. 15, osoby stosującej przemoc
w rodzinie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie , zwanej dalej „ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie”, stwarzającej bezpośrednie
zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego.
2.
Policjant w celu stwierdzenia zasadności zatrzymania ocenia ryzyko bezpośredniego
zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego, odrębnie dla osoby dorosłej i dziecka,
biorąc pod uwagę w szczególności:
1)
akty przemocy fizycznej w rodzinie;
2)
wiek osoby dotkniętej przemocą w rodzinie;
3)
stosowanie przemocy w rodzinie wobec kobiety w ciąży;
4)
niepełnosprawność w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osoby dotkniętej przemocą w rodzinie;
5)
zależność osoby dotkniętej przemocą w rodzinie od osoby stosującej tę przemoc ze względu
na stan zdrowia lub jej zaburzenia psychiczne;
6)
zaburzenia psychiczne osoby, o której mowa w ust. 1;
7)
stan osoby, o której mowa w ust. 1, podczas interwencji związany z użyciem, nadużywaniem
lub uzależnieniem od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych,
środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych;
8)
kierowanie przez osobę, o której mowa w ust. 1, gróźb użycia przemocy ze skutkiem
bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia;
9)
dostęp osoby, o której mowa w ust. 1, do niebezpiecznego narzędzia lub broni;
10)
informacje o dotychczas stosowanej przemocy lub prowadzonych postępowaniach wobec
osoby, o której mowa w ust. 1, w związku z użyciem przemocy;
11)
informacje od osób, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, dotyczące ich obaw o własne życie lub zdrowie, w tym związanych z nasileniem aktów
przemocy w rodzinie;
12)
informacje o próbach targnięcia się na własne życie lub życie osób wspólnie zamieszkujących
przez osobę, o której mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przemocy;
13)
informacje o próbach targnięcia się na własne życie przez osobę dotkniętą przemocą
w rodzinie w związku ze stosowaniem tej przemocy.
”
;
2)
po art. 15a dodaje się art. 15aa-15ak w brzmieniu:
„
Art. 15aa.
1.
Policjant ma prawo wydać wobec osobystosującej przemoc w rodzinie w rozumieniu przepisów
ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, stwarzającej zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby dotkniętej tą przemocą, nakaz
natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego
otoczenia, zwany dalej „nakazem”, lub zakaz zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego
otoczenia, zwany dalej „zakazem”.
2.
Policjant w celu stwierdzenia zasadności wydania nakazu lub zakazu stosuje odpowiednio
przepis art. 15a ust. 2.
3.
Nakaz lub zakaz mogą być stosowane łącznie.
4.
Nakaz lub zakaz są natychmiast wykonalne.
5.
Policjant w nakazie lub zakazie wskazuje obszar lub odległość od wspólnie zajmowanego
mieszkania, którą osoba stosująca przemoc w rodzinie jest obowiązana zachować.
6.
Przepis ust. 1 stosuje się do każdego lokalu służącego zaspokajaniu bieżących potrzeb
mieszkaniowych.
Art. 15ab.
1.
Policjant wydaje nakaz lub zakaz:
1)
podczas interwencji podjętej we wspólnie zajmowanym mieszkaniu lub jego bezpośrednim
otoczeniu lub
2)
w związku z powzięciem informacji o stosowaniu przemocy w rodzinie, w szczególności
zgłoszenia przez:
a)
osobę dotkniętą przemocą w rodzinie lub
b)
kuratora sądowego lub pracownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej, w związku
z wykonywaniem ustawowych obowiązków.
2.
W przypadku zatrzymania osoby stosującej przemoc w rodzinie nakaz lub zakaz mogą być
wydane bezpośrednio po jej zwolnieniu.
3.
Policja wykonuje czynności niezwłocznie w związku z powzięciem informacji, o której
mowa w ust. 1 pkt 2.
4.
Osobę zgłaszającą przemoc w rodzinie przesłuchuje się w charakterze świadka, po pouczeniu
o treści art. 233 Kodeksu karnego, na okoliczności wskazane w zgłoszeniu, o ile to możliwe na miejscu zdarzenia. Policja
w celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 15aa ust. 1, oraz
w celu wskazania obszaru lub odległości od wspólnie zajmowanego mieszkania, którą
osoba stosująca przemoc w rodzinie jest obowiązana zachować, może przesłuchać w charakterze
świadków również inne osoby, w szczególności wszystkie dotknięte tą przemocą osoby
pełnoletnie wspólnie zajmujące mieszkanie. Policja, dokonując wskazanych ustaleń,
uwzględnia w protokole przesłuchania zaistnienie okoliczności zagrożenia życia lub
zdrowia ludzkiego.
5.
Do przesłuchania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
6.
Osobę małoletnią, która w chwili przesłuchania nie ukończyła 15 lat, można przesłuchać
tylko wówczas, gdy jej zeznania mogą mieć istotne znaczenie dla sprawy, w szczególności
gdy jest jedynym świadkiem zdarzenia, i wyłącznie w odpowiednio przystosowanych pomieszczeniach,
o których mowa w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
7.
Przesłuchanie osoby małoletniej, o której mowa w ust. 6, przeprowadza sąd opiekuńczy
miejsca jej pobytu na wniosek Policji. Przesłuchanie odbywa się z udziałem prokuratora
oraz biegłego psychologa, przy czym osoba pełnoletnia wskazana przez małoletniego
ma prawo być obecna przy przesłuchaniu, o ile nie ogranicza to swobody wypowiedzi
przesłuchiwanego małoletniego. W przesłuchaniu nie bierze udziału osoba stosująca
przemoc w rodzinie. Z czynności przesłuchania osoby małoletniej sporządza się protokół
i nagranie obrazu i dźwięku.
8.
Jeżeli małoletni został już przesłuchany na okoliczność stosowania przemocy w rodzinie
w innej sprawie, sąd po zapoznaniu się z tymi zeznaniami ocenia, czy zachodzi potrzeba
przesłuchania małoletniego w związku z treścią wniosku Policji. W przypadku odstąpienia
od przesłuchania sąd przekazuje Policji protokoły dotychczasowych przesłuchań małoletniego.
9.
Policja może również dokonywać innych czynności w celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki,
o których mowa w art. 15aa ust. 1, w tym wysłuchać osobę stosującą przemoc w rodzinie,
o ile nie utrudni to natychmiastowego wydania nakazu lub zakazu.
10.
Nakaz lub zakaz mogą być wydane również w przypadku nieobecności we wspólnie zajmowanym
mieszkaniu lub jego bezpośrednim otoczeniu osoby stosującej przemoc w rodzinie podczas
wykonywania czynności przez Policję.
11.
Policja przed wydaniem nakazu lub zakazu ma prawo zażądać dodatkowych informacji od
innych instytucji lub organów w celu ustalenia, czy zachodzą okoliczności wskazane
w art. 15aa ust. 1.
Art. 15ac.
1.
Nakaz lub zakaz zawierają w szczególności:
1)
datę, czas i miejsce przeprowadzenia czynności;
2)
podstawę prawną ich wydania;
3)
treść nakazu lub zakazu;
4)
dane policjantów przeprowadzających czynność;
5)
dane osoby stosującej przemoc w rodzinie;
6)
dane osoby dotkniętej przemocą w rodzinie;
7)
uzasadnienie, w którym wskazuje się podstawy faktyczne ich wydania;
8)
pouczenia, w tym o trybie, formie i sposobie wnoszenia zażalenia.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór nakazu
i zakazu, sposób wykonywania i dokumentowania czynności związanych z wydaniem nakazu
lub zakazu oraz wzór kwestionariusza szacowania ryzyka zagrożenia życia lub zdrowia
ludzkiego służący stwierdzeniu zasadności zatrzymania, o którym mowa w art. 15a ust.
1, lub wydania nakazu lub zakazu, mając na względzie potrzebę zawarcia niezbędnych
pouczeń w nakazie lub zakazie, sprawnego sporządzania dokumentacji, a także konieczność
natychmiastowej i skutecznej ochrony osób doznających przemocy w rodzinie.
Art. 15ad.
1.
Nakaz lub zakaz doręcza się niezwłocznie osobie stosującej przemoc w rodzinie oraz
osobie dotkniętej tą przemocą. W razie niemożności doręczenia nakazu lub zakazu osobie
stosującej przemoc w rodzinie, doręczenie uważa się za dokonane przez umieszczenie
na drzwiach wspólnie zajmowanego mieszkania zawiadomienia o ich wydaniu, dokonując
wzmianki w nakazie lub zakazie, wskazując przyczynę braku doręczenia.
2.
Jeżeli osoba stosująca przemoc w rodzinie odmawia przyjęcia nakazu lub zakazu, doręczenie
uważa się za dokonane. W takim przypadku policjant dokonuje adnotacji o odmowie ich
przyjęcia na oryginale nakazu lub zakazu.
3.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko osoby stosującej przemoc
w rodzinie oraz wezwanie do niezwłocznego kontaktu z właściwą jednostką Policji, a
ponadto dostępne po otwarciu zawiadomienia informacje o wydaniu nakazu lub zakazu,
podstawie prawnej, miejscu ich odebrania, a także zasadach zabrania ze wspólnie zajmowanego
mieszkania przedmiotów osobistego użytku i służących do świadczenia pracy oraz będących
własnością osoby stosującej przemoc w rodzinie zwierząt domowych.
4.
Policja niezwłocznie doręcza odpis nakazu lub zakazu prokuratorowi oraz zawiadamia
właściwy miejscowo zespół interdyscyplinarny, o którym mowa w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a gdy w mieszkaniu zamieszkują osoby małoletnie - także właściwy miejscowo sąd opiekuńczy.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia,
o którym mowa w ust. 1, umieszczanego na drzwiach mieszkania wobec niemożności doręczenia
nakazu lub zakazu, mając na uwadze konieczność zrozumienia zawiadomienia również przez
osoby niekorzystające z pomocy pełnomocnika.
Art. 15ae.
1.
Czynność opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia
przez osobę stosującą przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, wymaga
sporządzenia protokołu, który podpisują pełnoletnie osoby uczestniczące w czynności.
2.
Protokół zawiera:
1)
datę, czas, miejsce oraz podstawę prawną przeprowadzenia czynności;
2)
dane policjantów przeprowadzających czynność oraz osób w niej uczestniczących;
3)
oznaczenie czynności oraz jej przebieg;
4)
wzmiankę o wydaniu nakazu lub zakazu;
5)
oświadczenia osób uczestniczących w czynności oraz policjantów;
6)
wzmiankę o udzieleniu pouczeń oraz udzielonych informacjach, o których mowa w art.
15ag i art. 15ah;
7)
w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,
w szczególności wskazanie zabranych ze wspólnie zajmowanego mieszkania przedmiotów
osobistego użytku i służących do świadczenia pracy lub zwierząt domowych oraz opis
pozostawionego mienia, które według twierdzeń osoby stosującej przemoc w rodzinie,
wobec której wydano nakaz lub zakaz, stanowi jej własność.
3.
Jeżeli osoba uczestnicząca w czynności odmawia podpisu lub nie może go złożyć, policjant
dokonujący czynności zaznacza przyczynę braku podpisu.
4.
Osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, ma prawo
zabrać ze wspólnie zajmowanego mieszkania przedmioty osobistego użytku i służące do
świadczenia pracy lub będące jej własnością zwierzęta domowe. W przypadku sprzeciwu
osób wspólnie zajmujących mieszkanie przedmioty te lub zwierzęta domowe pozostawia
się we wspólnie zajmowanym mieszkaniu. Dochodzenie roszczeń z tego tytułu odbywa się
na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
5.
Jeżeli w okresie obowiązywania nakazu lub zakazu zajdzie potrzeba zabrania przez osobę
stosującą przemoc w rodzinie mienia stanowiącego jej własność, w szczególności niezabranych
uprzednio przedmiotów osobistego użytku i służących do świadczenia pracy lub zwierząt
domowych, ze wspólnie zajmowanego mieszkania, może się to odbyć jeden raz, wyłącznie
w obecności policjanta, po wcześniejszym uzgodnieniu przez nich terminu z osobą dotkniętą
tą przemocą. Osoba dotknięta przemocą w rodzinie ma prawo brać udział w tej czynności
lub upoważnić do udziału w niej inną osobę.
6.
Osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, ma obowiązek
pozostawić klucze do wspólnie zajmowanego mieszkania i pomieszczeń jego bezpośredniego
otoczenia w tym mieszkaniu.
7.
Jeżeli w związku z wydaniem nakazu lub zakazu zachodzi potrzeba zabezpieczenia zwierząt
stanowiących mienie osoby stosującej przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz
lub zakaz, stosuje się odpowiednio przepis art. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt .
8.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór protokołu
czynności opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia,
w związku z wydaniem nakazu lub zakazu, mając na uwadze prawidłowe udokumentowanie
przeprowadzanej czynności.
Art. 15af.
1.
Osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, jest obowiązana
wskazać jednostce organizacyjnej Policji, której policjant wydał ten nakaz lub zakaz,
adres miejsca pobytu, a także, o ile to możliwe, numer telefonu, pod którym będzie
dostępna, oraz poinformować tę jednostkę Policji o każdej zmianie adresu lub numeru.
2.
Osobę stosującą przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, należy pouczyć,
że jeżeli zmieni miejsce pobytu, nie będzie dostępna pod wskazanym przez siebie numerem
telefonu, nie zawiadamiając o tym jednostki organizacyjnej Policji, o której mowa
w ust. 1, na skutek czego nie odbierze korespondencji pod wskazanym adresem lub nie
stawi się we wskazanej jednostce organizacyjnej Policji w celu jej odbioru w ciągu
24 godzin od pozostawienia zawiadomienia o korespondencji, korespondencja zostanie
uznana za doręczoną z upływem tego terminu, chyba że miejsce pobytu tej osoby jest
Policji znane.
3.
Niedoręczenie korespondencji wymaga udokumentowania ze wskazaniem przyczyny niedoręczenia.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia
osoby stosującej przemoc w rodzinie, wobec której został wydany nakaz lub zakaz, pozostawionego
wobec niemożności doręczenia korespondencji, mając na uwadze konieczność zrozumienia
zawiadomienia również przez osoby niekorzystające z pomocy pełnomocnika.
Art. 15ag.
1.
Policjant, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, informuje osobę dotkniętą przemocą
w rodzinie o:
1)
możliwości i sposobie złożenia żądania, aby sąd zobowiązał osobę stosującą przemoc
w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia
lub zakazał zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, o którym
mowa w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie;
2)
obowiązku wszczęcia przez organy ścigania, niezależnie od wydanego nakazu lub zakazu,
postępowania karnego w związku z popełnieniem ściganego z urzędu przestępstwa z użyciem
przemocy i możliwości stosowania w toku prowadzonego postępowania środków zapobiegawczych,
o których mowa w przepisach Kodeksu postępowania karnego;
3)
możliwości uzyskania wsparcia we właściwym miejscowo ośrodku pomocy społecznej, specjalistycznym
ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie i innych placówkach świadczących pomoc
ofiarom przemocy w rodzinie;
4)
całodobowym ogólnopolskim telefonie dla ofiar przemocy w rodzinie;
5)
możliwości uzyskania pomocy udzielanej przez podmioty, które otrzymały dotacje z Funduszu
Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - Funduszu Sprawiedliwości, o
którym mowa w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego, oraz danych teleadresowych, najbliższych miejscowo dla osoby dotkniętej przemocą
w rodzinie, siedzib tych podmiotów i innych niezbędnych danych kontaktowych tych podmiotów.
2.
Policjant, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, poucza osobę dotkniętą przemocą
w rodzinie o przekazaniu jej danych najbliższemu miejscowo podmiotowi, o którym mowa
w ust. 1 pkt 5, w celu udzielenia pomocy, chyba że osoba ta nie wyrazi zgody.
3.
Policjant, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, poucza osobę stosującą przemoc w
rodzinie o przekazaniu jej danych właściwemu ze względu na miejsce jej pobytu Powiatowemu
Centrum Pomocy Rodzinie w celu podjęcia działań pozostających we właściwości powiatu
na podstawie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, chyba że osoba ta nie wyrazi zgody.
Art. 15ah.
Policjant, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, poucza osobę stosującą przemoc w
rodzinie o przyczynach ich wydania, o możliwości i sposobie złożenia zażalenia, a
także informuje o danych teleadresowych właściwych miejscowo placówek zapewniających
miejsca noclegowe oraz placówek prowadzących oddziaływania korekcyjno-edukacyjne lub
programy psychologiczno-terapeutyczne dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Miejsca
noclegowe nie mogą być placówkami pobytu osób dotkniętych przemocą w rodzinie.
Art. 15ai.
1.
W okresie obowiązywania nakazu lub zakazu Policja przynajmniej trzykrotnie sprawdza,
czy nakaz lub zakaz nie są naruszane, i podejmuje niezbędne czynności. Pierwsze sprawdzenie
odbywa się następnego dnia po wydaniu nakazu lub zakazu.
2.
Czynności sprawdzenia Policja podejmuje również na podstawie postanowienia sądu o
udzieleniu zabezpieczenia w sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie
do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub
zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, którym nakaz
lub zakaz zostały przedłużone.
Art. 15aj.
1.
Osobie stosującej przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, przysługuje
zażalenie do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce położenia wspólnie zajmowanego
mieszkania. Zażalenie wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia nakazu lub zakazu,
o czym należy osobę tę pouczyć wraz z doręczeniem nakazu lub zakazu. W zażaleniu skarżący
może się domagać zbadania prawidłowości prowadzenia czynności, zasadności oraz legalności
wydanego nakazu lub zakazu. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
2.
Sąd rozpoznaje zażalenie niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni od dnia
jego wpływu do sądu.
3.
Sąd uchyla zaskarżony nakaz lub zakaz w przypadku stwierdzenia jego bezzasadności
lub nielegalności, o czym niezwłocznie zawiadamia osobę dotkniętą przemocą w rodzinie,
prokuratora, właściwą jednostkę Policji oraz zespół interdyscyplinarny, o którym mowa
w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
4.
W przypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości nakazu
lub zakazu sąd zawiadamia o tym przełożonego policjanta, który wydał nakaz lub zakaz.
Art. 15ak.
1.
Nakaz lub zakaz tracą moc po upływie czternastu dni od dnia ich wydania, chyba że
sąd udzielił zabezpieczenia w sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie
do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub
zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, którym nakaz
lub zakaz zostały przedłużone.
2.
Nakaz lub zakaz tracą również moc, w przypadku gdy osoba stosująca przemoc w rodzinie,
wobec której wydano nakaz lub zakaz, została zatrzymana w związku z podejrzeniem popełnienia
przestępstwa, a następnie zastosowano wobec niej środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego
aresztowania lub nakazania okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, prokurator zawiadamia pokrzywdzonego, osobę dotkniętą
przemocą oraz właściwą jednostkę Policji.
”
;
3)
w art. 19 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi,
środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, ich prekursorami lub nowymi substancjami
psychoaktywnymi oraz materiałami jądrowymi i promieniotwórczymi,
”
;
4)
w art. 53 w ust. 3 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
orzeczenia prawomocnym wyrokiem sądu środka karnego pozbawienia praw publicznych albo
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione
w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.
”
;
5)
w art. 55 w ust. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych lub
2)
prawomocnego skazania na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w wyniku
motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 18 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 i 3 w brzmieniu:
„
2.
Żołnierze Żandarmerii Wojskowej mają prawo zatrzymać żołnierza pełniącego czynną służbę
wojskową stosującego przemoc w rodzinie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie , zwanej dalej „ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie”, stwarzającego bezpośrednie
zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego.
3.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej w celu stwierdzenia zasadności zatrzymania ocenia ryzyko
bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego, odrębnie dla osoby dorosłej
i dziecka, biorąc pod uwagę w szczególności:
1)
akty przemocy fizycznej w rodzinie;
2)
wiek osoby dotkniętej przemocą w rodzinie;
3)
stosowanie przemocy w rodzinie wobec kobiety w ciąży;
4)
niepełnosprawność w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osoby dotkniętej przemocą w rodzinie;
5)
zależność osoby dotkniętej przemocą w rodzinie od żołnierza stosującego tę przemoc
ze względu na stan zdrowia lub jej zaburzenia psychiczne;
6)
zaburzenia psychiczne żołnierza, o którym mowa w ust. 2;
7)
stan żołnierza, o którym mowa w ust. 2, podczas interwencji związany z użyciem, nadużywaniem
lub uzależnieniem od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych,
środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych;
8)
kierowanie przez żołnierza, o którym mowa w ust. 2, gróźb użycia przemocy ze skutkiem
bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia;
9)
dostęp żołnierza, o którym mowa w ust. 2, do niebezpiecznego narzędzia lub broni;
10)
informacje o dotychczas stosowanej przemocy lub prowadzonych postępowaniach wobec
żołnierza, o którym mowa w ust. 2, w związku z użyciem przemocy;
11)
informacje od osób, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, dotyczące ich obaw o własne życie lub zdrowie, w tym związanych z nasileniem aktów
przemocy w rodzinie;
12)
informacje o próbach targnięcia się na własne życie lub życie osób wspólnie zamieszkujących
przez żołnierza, o którym mowa w ust. 2, w związku ze stosowaniem przemocy;
13)
informacje o próbach targnięcia się na własne życie przez osobę dotkniętą przemocą
w rodzinie w związku ze stosowaniem tej przemocy.
”
;
2)
po art. 18 dodaje się art. 18a-18k w brzmieniu:
„
Art. 18a.
1.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej ma prawo wydać wobec żołnierza pełniącego czynną służbę
wojskową, stosującego przemoc w rodzinie w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, stwarzającego zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby dotkniętej tą przemocą, zwanego
dalej „osobą stosującą przemoc w rodzinie”, nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie
zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, zwany dalej „nakazem”, lub
zakaz zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, zwany dalej „zakazem”.
2.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej w celu stwierdzenia zasadności wydania nakazu lub zakazu
stosuje odpowiednio przepis art. 18 ust. 3.
3.
Nakaz lub zakaz mogą być stosowane łącznie.
4.
Nakaz lub zakaz są natychmiast wykonalne.
5.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej w nakazie lub zakazie wskazuje obszar lub odległość
od wspólnie zajmowanego mieszkania, którą osoba stosująca przemoc w rodzinie jest
obowiązana zachować.
6.
Przepis ust. 1 stosuje się do każdego lokalu służącego zaspokajaniu bieżących potrzeb
mieszkaniowych.
Art. 18b.
1.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej wydaje nakaz lub zakaz:
1)
podczas interwencji podjętej we wspólnie zajmowanym mieszkaniu lub jego bezpośrednim
otoczeniu lub
2)
w związku z powzięciem informacji o stosowaniu przemocy w rodzinie, w szczególności
zgłoszenia przez:
a)
osobę dotkniętą przemocą w rodzinie lub
b)
kuratora sądowego lub pracownika jednostki organizacyjnej pomocy społecznej w związku
z wykonywaniem ustawowych obowiązków.
2.
W przypadku zatrzymania osoby stosującej przemoc w rodzinie nakaz lub zakaz mogą być
wydane bezpośrednio po jej zwolnieniu.
3.
Żandarmeria Wojskowa wykonuje czynności niezwłocznie w związku z powzięciem informacji,
o której mowa w ust. 1 pkt 2.
4.
Osobę zgłaszającą przemoc w rodzinie przesłuchuje się w charakterze świadka, po pouczeniu
o treści art. 233 Kodeksu karnego, na okoliczności wskazane w zgłoszeniu, o ile to możliwe na miejscu zdarzenia. Żandarmeria
Wojskowa w celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18a ust.
1, oraz w celu wskazania obszaru lub odległości od wspólnie zajmowanego mieszkania,
którą osoba stosująca przemoc w rodzinie jest obowiązana zachować, może przesłuchać
w charakterze świadków również inne osoby, w szczególności wszystkie dotknięte tą
przemocą osoby pełnoletnie wspólnie zajmujące mieszkanie. Dokonując wskazanych ustaleń,
Żandarmeria Wojskowa uwzględnia w protokole przesłuchania zaistnienie okoliczności
zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego.
5.
Do przesłuchania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
6.
Osobę małoletnią, która w chwili przesłuchania nie ukończyła 15 lat, można przesłuchać
tylko wówczas, gdy jej zeznania mogą mieć istotne znaczenie dla sprawy, w szczególności
gdy jest jedynym świadkiem zdarzenia, i wyłącznie w odpowiednio przystosowanych pomieszczeniach,
o których mowa w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
7.
Przesłuchanie osoby małoletniej, o której mowa w ust. 6, przeprowadza sąd opiekuńczy
miejsca jej pobytu na wniosek Żandarmerii Wojskowej. Przesłuchanie odbywa się z udziałem
prokuratora oraz biegłego psychologa, przy czym osoba pełnoletnia wskazana przez małoletniego
ma prawo być obecna przy przesłuchaniu, o ile nie ogranicza to swobody wypowiedzi
przesłuchiwanego małoletniego. W przesłuchaniu nie bierze udziału osoba stosująca
przemoc w rodzinie. Z czynności przesłuchania osoby małoletniej sporządza się protokół
i nagranie obrazu i dźwięku.
8.
Jeżeli małoletni został już przesłuchany na okoliczność stosowania przemocy w rodzinie
w innej sprawie, sąd po zapoznaniu się z tymi zeznaniami ocenia, czy zachodzi potrzeba
przesłuchania małoletniego w związku z treścią wniosku Żandarmerii Wojskowej. W przypadku
odstąpienia od przesłuchania sąd przekazuje Żandarmerii Wojskowej protokoły dotychczasowych
przesłuchań małoletniego.
9.
Żandarmeria Wojskowa może również dokonywać innych czynności w celu ustalenia, czy
zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18a ust. 1, w tym wysłuchać osobę stosującą
przemoc w rodzinie, o ile nie utrudni to natychmiastowego wydania nakazu lub zakazu.
10.
Nakaz lub zakaz mogą być wydane również w przypadku nieobecności we wspólnie zajmowanym
mieszkaniu lub jego bezpośrednim otoczeniu osoby stosującej przemoc w rodzinie podczas
wykonywania czynności przez Żandarmerię Wojskową.
11.
Żandarmeria Wojskowa przed wydaniem nakazu lub zakazu ma prawo zażądać dodatkowych
informacji od innych instytucji lub organów w celu ustalenia, czy zachodzą okoliczności
wskazane w art. 18a ust. 1.
Art. 18c.
1.
Nakaz lub zakaz zawierają w szczególności:
1)
datę, czas i miejsce przeprowadzenia czynności;
2)
podstawę prawną ich wydania;
3)
treść nakazu lub zakazu;
4)
dane żołnierzy Żandarmerii Wojskowej przeprowadzających czynność;
5)
dane osoby stosującej przemoc w rodzinie;
6)
dane osoby dotkniętej przemocą w rodzinie;
7)
uzasadnienie, w którym wskazuje się podstawy faktyczne ich wydania;
8)
pouczenia, w tym o trybie, formie i sposobie wnoszenia zażalenia.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wzór nakazu i zakazu,
sposób wykonywania i dokumentowania czynności związanych z wydaniem nakazu lub zakazu
oraz wzór kwestionariusza szacowania ryzyka zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego
służący stwierdzeniu zasadności zatrzymania, o którym mowa w art. 18 ust. 2, lub zasadności
wydania nakazu lub zakazu, mając na względzie potrzebę zawarcia niezbędnych pouczeń
w nakazie lub zakazie, sprawnego sporządzania dokumentacji, a także konieczność natychmiastowej
i skutecznej ochrony osób doznających przemocy w rodzinie.
Art. 18d.
1.
Nakaz lub zakaz doręcza się niezwłocznie osobie stosującej przemoc w rodzinie oraz
osobie dotkniętej tą przemocą. W razie niemożności doręczenia nakazu lub zakazu osobie
stosującej przemoc w rodzinie, doręczenie uważa się za dokonane przez umieszczenie
na drzwiach wspólnie zajmowanego mieszkania zawiadomienia o ich wydaniu, dokonując
wzmianki w nakazie lub zakazie, wskazując przyczynę braku doręczenia.
2.
Jeżeli osoba stosująca przemoc w rodzinie odmawia przyjęcia nakazu lub zakazu, doręczenie
uważa się za dokonane. W takim przypadku żołnierz Żandarmerii Wojskowej dokonuje adnotacji
o odmowie ich przyjęcia na oryginale nakazu lub zakazu.
3.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko osoby stosującej przemoc
w rodzinie oraz wezwanie do niezwłocznego kontaktu z właściwą jednostką organizacyjną
Żandarmerii Wojskowej, a ponadto dostępne po otwarciu zawiadomienia informacje o wydaniu
nakazu lub zakazu, podstawie prawnej, miejscu ich odebrania, a także zasadach zabrania
ze wspólnie zajmowanego mieszkania przedmiotów osobistego użytku i służących do świadczenia
pracy oraz będących własnością osoby stosującej przemoc w rodzinie zwierząt domowych.
4.
Żandarmeria Wojskowa niezwłocznie doręcza odpis nakazu lub zakazu prokuratorowi oraz
zawiadamia właściwy miejscowo zespół interdyscyplinarny, o którym mowa w przepisach
ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a gdy w mieszkaniu zamieszkują osoby małoletnie - także właściwy miejscowo sąd opiekuńczy.
5.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o
którym mowa w ust. 1, umieszczanego na drzwiach mieszkania wobec niemożności doręczenia
nakazu lub zakazu, mając na uwadze konieczność zrozumienia zawiadomienia również przez
osoby niekorzystające z pomocy pełnomocnika.
Art. 18e.
1.
Czynność opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia
przez osobę stosującą przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, wymaga
sporządzenia protokołu, który podpisują pełnoletnie osoby uczestniczące w czynności.
2.
Protokół zawiera:
1)
datę, czas, miejsce oraz podstawę prawną przeprowadzenia czynności;
2)
dane żołnierzy Żandarmerii Wojskowej przeprowadzających czynność oraz osób w niej
uczestniczących;
3)
oznaczenie czynności oraz jej przebieg;
4)
wzmiankę o wydaniu nakazu lub zakazu;
5)
oświadczenia osób uczestniczących w czynności oraz żołnierzy Żandarmerii Wojskowej;
6)
wzmiankę o udzieleniu pouczeń oraz udzielonych informacjach, o których mowa w art.
18g i art. 18h;
7)
w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,
w szczególności wskazanie zabranych ze wspólnie zajmowanego mieszkania przedmiotów
osobistego użytku i służących do świadczenia pracy lub zwierząt domowych oraz opis
pozostawionego mienia, które według twierdzeń osoby stosującej przemoc w rodzinie,
wobec której wydano nakaz lub zakaz, stanowi jej własność.
3.
Jeżeli osoba uczestnicząca w czynności odmawia podpisu lub nie może go złożyć, żołnierz
Żandarmerii Wojskowej dokonujący czynności zaznacza przyczynę braku podpisu.
4.
Osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, ma prawo
zabrać ze wspólnie zajmowanego mieszkania przedmioty osobistego użytku i służące do
świadczenia pracy lub będące jej własnością zwierzęta domowe. W przypadku sprzeciwu
osób wspólnie zajmujących mieszkanie przedmioty te lub zwierzęta domowe pozostawia
się we wspólnie zajmowanym mieszkaniu. Dochodzenie roszczeń z tego tytułu odbywa się
na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
5.
Jeżeli w okresie obowiązywania nakazu lub zakazu zajdzie potrzeba zabrania przez osobę
stosującą przemoc w rodzinie mienia stanowiącego jej własność, w szczególności niezabranych
uprzednio przedmiotów osobistego użytku i służących do świadczenia pracy lub zwierząt
domowych, ze wspólnie zajmowanego mieszkania, może się to odbyć jeden raz, wyłącznie
w obecności żołnierza Żandarmerii Wojskowej, po wcześniejszym uzgodnieniu przez nich
terminu z osobą dotkniętą tą przemocą. Osoba dotknięta przemocą w rodzinie ma prawo
brać udział w tej czynności lub upoważnić do udziału w niej inną osobę.
6.
Osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, ma obowiązek
pozostawić klucze do wspólnie zajmowanego mieszkania i pomieszczeń jego bezpośredniego
otoczenia w tym mieszkaniu.
7.
Jeżeli w związku z wydaniem nakazu lub zakazu zachodzi potrzeba zabezpieczenia zwierząt
stanowiących mienie osoby stosującej przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz
lub zakaz, stosuje się odpowiednio przepis art. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt .
8.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wzór protokołu czynności
opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, w związku
z wydaniem nakazu lub zakazu, mając na uwadze prawidłowe udokumentowanie przeprowadzanej
czynności.
Art. 18f.
1.
Osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, jest obowiązana
wskazać jednostce organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, której żołnierz Żandarmerii
Wojskowej wydał ten nakaz lub zakaz, adres miejsca pobytu, a także, o ile to możliwe,
numer telefonu, pod którym będzie dostępna, oraz poinformować tę jednostkę o każdej
zmianie tego adresu lub numeru.
2.
Osobę stosującą przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, należy pouczyć,
że jeżeli zmieni miejsce pobytu, nie będzie dostępna pod wskazanym przez siebie numerem
telefonu, nie zawiadamiając o tym jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej,
o której mowa w ust. 1, na skutek czego nie odbierze korespondencji pod wskazanym
adresem lub nie stawi się we wskazanej jednostce organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej
w celu jej odbioru w ciągu 24 godzin od pozostawienia zawiadomienia o korespondencji,
korespondencja zostanie uznana za doręczoną z upływem tego terminu, chyba że miejsce
pobytu tej osoby jest Żandarmerii Wojskowej znane.
3.
Niedoręczenie korespondencji wymaga udokumentowania ze wskazaniem przyczyny niedoręczenia.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia osoby
stosującej przemoc w rodzinie, wobec której został wydany nakaz lub zakaz, pozostawionego
wobec niemożności doręczenia korespondencji, mając na uwadze konieczność zrozumienia
zawiadomienia również przez osoby niekorzystające z pomocy pełnomocnika.
Art. 18g.
1.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, informuje osobę
dotkniętą przemocą w rodzinie o:
1)
możliwości i sposobie złożenia żądania, aby sąd zobowiązał osobę stosującą przemoc
w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia
lub zakazał zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, o którym
mowa w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie;
2)
obowiązku wszczęcia przez organy ścigania, niezależnie od wydanego nakazu lub zakazu,
postępowania karnego w związku z popełnieniem ściganego z urzędu przestępstwa z użyciem
przemocy i możliwości stosowania w toku prowadzonego postępowania środków zapobiegawczych,
o których mowa w przepisach Kodeksu postępowania karnego;
3)
możliwości uzyskania wsparcia we właściwym miejscowo ośrodku pomocy społecznej, specjalistycznym
ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie i innych placówkach świadczących pomoc
ofiarom przemocy w rodzinie;
4)
całodobowym ogólnopolskim telefonie dla ofiar przemocy w rodzinie;
5)
możliwości uzyskania pomocy udzielanej przez podmioty, które otrzymały dotacje z Funduszu
Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej - Funduszu Sprawiedliwości, o
którym mowa w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego, oraz danych teleadresowych, najbliższych miejscowo dla osoby dotkniętej przemocą
w rodzinie, siedzib tych podmiotów i innych niezbędnych danych kontaktowych tych podmiotów.
2.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, poucza osobę
dotkniętą przemocą w rodzinie o przekazaniu jej danych najbliższemu miejscowo podmiotowi,
o którym mowa w ust. 1 pkt 5, w celu udzielenia pomocy, chyba że osoba ta nie wyrazi
zgody. 3. Żołnierz Żandarmerii Wojskowej, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, poucza
osobę stosującą przemoc w rodzinie o przekazaniu jej danych właściwemu ze względu
na miejsce jej pobytu Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie w celu podjęcia działań
pozostających we właściwości powiatu na podstawie przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, chyba że osoba ta nie wyrazi zgody.
Art. 18h.
Żołnierz Żandarmerii Wojskowej, w przypadku wydania nakazu lub zakazu, poucza osobę
stosującą przemoc w rodzinie o przyczynach ich wydania, o możliwości i sposobie złożenia
zażalenia, a także informuje o danych teleadresowych właściwych miejscowo placówek
zapewniających miejsca noclegowe oraz placówek prowadzących oddziaływania korekcyjno-edukacyjne
lub programy psychologiczno-terapeutyczne dla osób stosujących przemoc w rodzinie.
Miejsca noclegowe nie mogą być placówkami pobytu osób dotkniętych przemocą w rodzinie.
Art. 18i.
1.
W okresie obowiązywania nakazu lub zakazu Żandarmeria Wojskowa przynajmniej trzykrotnie
sprawdza, czy nakaz lub zakaz nie są naruszane, i podejmuje niezbędne czynności. Pierwsze
sprawdzenie odbywa się następnego dnia po wydaniu nakazu lub zakazu. 2. Czynności
sprawdzenia Żandarmeria Wojskowa podejmuje również na podstawie postanowienia sądu
o udzieleniu zabezpieczenia w sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie
do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub
zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, którym nakaz
lub zakaz zostały przedłużone.
Art. 18j.
1.
Osobie stosującej przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, przysługuje
zażalenie do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce położenia wspólnie zajmowanego
mieszkania. Zażalenie wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia nakazu lub zakazu,
o czym należy osobę tę pouczyć wraz z doręczeniem nakazu lub zakazu. W zażaleniu skarżący
może się domagać zbadania prawidłowości prowadzenia czynności, zasadności oraz legalności
wydanego nakazu lub zakazu. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
2.
Sąd rozpoznaje zażalenie niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni od dnia
jego wpływu do sądu.
3.
Sąd uchyla zaskarżony nakaz lub zakaz w przypadku stwierdzenia jego bezzasadności
lub nielegalności, o czym niezwłocznie zawiadamia osobę dotkniętą przemocą w rodzinie,
prokuratora, właściwą jednostkę organizacyjną Żandarmerii Wojskowej oraz zespół interdyscyplinarny,
o którym mowa w przepisach ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
4.
W przypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości nakazu
lub zakazu sąd zawiadamia o tym przełożonego żołnierza Żandarmerii Wojskowej, który
wydał nakaz lub zakaz.
Art. 18k.
1.
Nakaz lub zakaz tracą moc po upływie czternastu dni od dnia ich wydania, chyba że
sąd udzielił zabezpieczenia w sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie
do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub
zakazanie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, którym nakaz
lub zakaz zostały przedłużone. 2. Nakaz lub zakaz tracą moc również w przypadku, gdy
osoba stosująca przemoc w rodzinie, wobec której wydano nakaz lub zakaz, została zatrzymana
w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa, a następnie zastosowano wobec niej
środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania lub nakazania okresowego
opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym. 3. W przypadku, o którym
mowa w ust. 2, prokurator zawiadamia pokrzywdzonego, osobę dotkniętą przemocą oraz
właściwą jednostkę organizacyjną Żandarmerii Wojskowej.
”
;
3)
po art. 30c dodaje się art. 30d w brzmieniu:
„
Art. 30d.
1.
Żandarmeria Wojskowa, w celu realizacji zadań ustawowych związanych z przeciwdziałaniem
przemocy w rodzinie, może przetwarzać informacje, w tym dane osobowe o osobach dotkniętych
przemocą w rodzinie, także bez ich wiedzy i zgody, a ponadto o osobach stosujących
tę przemoc, także bez ich wiedzy i zgody, wobec których:
1)
wydano nakaz lub zakaz, o których mowa w art. 18a ust. 1;
2)
orzeczono środek zapobiegawczy, o którym mowa w art. 275 § 1 lub art. 275a § 1 Kodeksu postępowania karnego;
3)
orzeczono zakaz lub nakaz, o którym mowa w art. 181a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;
4)
orzeczono o zobowiązaniu osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie
zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazanie zbliżania się
do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia na podstawie art. 11a ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie również przez udzielenie zabezpieczenia w tym przedmiocie.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być przetwarzane również w systemach teleinformatycznych
administrowanych przez Żandarmerię Wojskową.
”
;
4)
w art. 31 w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
określonych w art. 53 ust. 1, art. 55 ust. 1, art. 56 ust. 1, art. 58 ust. 1, art. 59 ust. 1, art.
62 ust. 1 oraz art. 62b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii ,
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia w art. 90 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Postępowanie przyspieszone stosuje się także wobec sprawców wykroczenia, o którym
mowa w art. 66b Kodeksu wykroczeń.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w art. 96 w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w
brzmieniu:
„
15)
osoba dotknięta przemocą w rodzinie w sprawach o zobowiązanie osoby stosującej przemoc
w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia
lub zakazanie zbliżania się do tego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9a:
a)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
W skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą także przedstawiciele Żandarmerii Wojskowej,
jeżeli Żandarmeria Wojskowa złoży taki wniosek do wójta, burmistrza albo prezydenta
miasta w związku z zamieszkiwaniem na obszarze gminy żołnierza pełniącego czynną służbę
wojskową.
”
,
b)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Zespół interdyscyplinarny działa na podstawie porozumień zawartych między wójtem,
burmistrzem albo prezydentem miasta a podmiotami, o których mowa w ust. 3, 3a lub
5.
”
,
c)
po ust. 11 dodaje się ust. 11a w brzmieniu:
„
11a.
W sprawach żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową stosujących przemoc w rodzinie,
w skład grup roboczych mogą wchodzić także przedstawiciele Żandarmerii Wojskowej.
”
;
2)
art. 11a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11a.
1.
Jeżeli członek rodziny wspólnie zajmujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym
na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie,
osoba dotknięta tą przemocą może żądać, aby sąd, właściwy według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, zobowiązał go do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania
i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazał zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego
otoczenia.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:
1)
osoba dotknięta przemocą w rodzinie opuściła wspólnie zajmowane mieszkanie z powodu
stosowania wobec niej przemocy w tym mieszkaniu;
2)
członek rodziny stosujący przemoc w rodzinie opuścił wspólnie zajmowane mieszkanie;
3)
małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu,
osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca
we wspólnym pożyciu oraz inna osoba stosująca przemoc w rodzinie, okresowo lub nieregularnie
przebywa w mieszkaniu wspólnie z osobą dotkniętą przemocą w rodzinie.
3.
Osoba pełnoletnia, która pozostała w mieszkaniu, o którym mowa w ust. 1, przez czas
niezamieszkiwania w nim osoby stosującej przemoc w rodzinie, w związku z wydaniem
wobec niej:
1)
nakazu lub zakazu, o których mowa w art. 15aa ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ,
2)
nakazu lub zakazu, o których mowa w art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych
organach porządkowych ,
3)
postanowienia sądu o zobowiązaniu osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia
wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazaniu zbliżania
się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, w tym również o udzieleniu zabezpieczenia
- jest obowiązana do ponoszenia opłat za dostawy do tego mieszkania energii, gazu,
wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych oraz czynsz lub koszty bieżącego
zarządzania nieruchomością, chyba że względem niej osoba stosująca przemoc w rodzinie
jest obowiązana do świadczeń alimentacyjnych.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się do każdego lokalu służącego zaspokajaniu bieżących potrzeb
mieszkaniowych.
”
;
3)
po art. 11a dodaje się art. 11b w brzmieniu:
„
Art. 11b.
Organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego organizujące placówki,
o których mowa w art. 15ag ust. 1 pkt 3 i 5 i art. 15ah ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz art. 18g ust. 1 pkt 3 i 5 i art. 18h ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii
Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, przekazują, z użyciem środków komunikacji elektronicznej, właściwym terytorialnie
jednostkom organizacyjnym Policji i Żandarmerii Wojskowej aktualne dane teleadresowe
tych podmiotów ze wskazaniem przedmiotu działalności.
”
.
Art. 8.
Do spraw, o których mowa w art. 11a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 7, w brzmieniu
dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń,
ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii
Wojskowej i wojskowych organach porządkowych, ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. -
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
przemocy w rodzinie.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1469, 1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020 r.
poz. 288, 462 i 875.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1469, 1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020 r.
poz. 288, 462, 875 i 956.