Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 30 listopada 2020 r.w sprawie rodzajów działań interwencyjnych wprowadzanych w strefie zewnętrznej oraz
wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych stanowiących podstawę do wprowadzenia
w strefie zewnętrznej tych działań 1)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2013/59/Euratom
z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony
przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego
oraz uchylającą dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom
i 2003/122/Euratom (Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2014, str. 1).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 86m ust. 7 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa rodzaje działań interwencyjnych, w tym natychmiastowych działań
interwencyjnych, wprowadzanych w strefie planowania natychmiastowych działań interwencyjnych,
zwanej dalej „strefą zewnętrzną”, oraz wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych
stanowiące podstawę do wprowadzenia w strefie zewnętrznej tych działań.
§ 2.
Na podstawie stwierdzenia, w strefie zewnętrznej lub u osób pochodzących ze strefy
zewnętrznej, wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych określonych w pkt 1-4
mogą być wprowadzone w strefie zewnętrznej następujące natychmiastowe działania interwencyjne:
1)
ewakuacja - w przypadku stwierdzenia mocy dawki promieniowania jonizującego, mierzonej
na wysokości 1 m od powierzchni gruntu, wyższej od 1000 μSv/h;
2)
czasowe przesiedlenie ludności - w przypadku chociażby jednorazowego zarejestrowania
mocy dawki promieniowania jonizującego, mierzonej na wysokości 1 m od powierzchni
gruntu, wyższej od:
a)
100 μSv/h w okresie do 10 dni od wyłączenia reaktora jądrowego w przypadku działalności
zakwalifikowanej do I lub II kategorii zagrożeń zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, zwanej dalej „ustawą”, polegającej na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji tego
reaktora,
b)
25 μSv/h po upływie 10 dni po wyłączeniu reaktora jądrowego w przypadku działalności
zakwalifikowanej do I lub II kategorii zagrożeń zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy,
polegającej na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji tego reaktora,
c)
25 μSv/h przy uwolnieniu substancji promieniotwórczych w przypadku działalności zakwalifikowanej
do I lub II kategorii zagrożeń zgodnie z załącznikiem nr 5 do ustawy, innej niż działalność
polegająca na rozruchu, eksploatacji lub likwidacji reaktora jądrowego;
3)
podanie preparatów ze stabilnym jodem w sytuacji wystąpienia skażeń promieniotwórczymi
izotopami jodu - w przypadku:
a)
stwierdzenia mocy dawki promieniowania jonizującego, mierzonej na wysokości 1 m od
powierzchni gruntu, wyższej od 1000 μSv/h lub
b)
stwierdzenia mocy dawki promieniowania jonizującego, mierzonej w dowolnym punkcie
na ciele człowieka w odległości 10 cm od powierzchni skóry, wynoszącej co najmniej
1 μSv/h bez uwzględnienia poziomu tła promieniowania jonizującego, mierzonego na wysokości
1 m od powierzchni gruntu, jeżeli poziom tego tła nie przekracza 0,5 μSv/h, lub
c)
gdy w czasie do 6 dni od wchłonięcia jodu promieniotwórczego, przy poziomie tła promieniowania
jonizującego, mierzonym na wysokości 1 m od powierzchni gruntu, nieprzekraczającym
0,2 μSv/h, przynajmniej raz zarejestrowano moc dawki promieniowania jonizującego przy
powierzchni skóry człowieka na wysokości tarczycy wyższą od poziomu tła co najmniej
o:
-
-0,5 μSv/h w przypadku dzieci do ukończenia 7. roku życia,
-
-2 μSv/h w przypadku pozostałych osób;
4)
zakaz spożywania skażonej żywności i skażonej wody oraz żywienia zwierząt skażonymi
środkami żywieniowymi i pojenia skażoną wodą oraz wypasu zwierząt na skażonym terenie
- w przypadku stwierdzenia mocy dawki promieniowania jonizującego, mierzonej na wysokości
1 m od powierzchni gruntu, wynoszącej co najmniej 1 μSv/h bez uwzględnienia poziomu
tła promieniowania jonizującego.
§ 3.
Na podstawie stwierdzenia, w strefie zewnętrznej lub u osób pochodzących ze strefy
zewnętrznej, wartości operacyjnych poziomów interwencyjnych określonych w pkt 1 i
2 mogą być wprowadzone w strefie zewnętrznej następujące działania interwencyjne:
1)
zakaz dystrybucji bez wcześniejszej oceny radiacyjnej towarów pochodzących z terenów
skażonych w strefie zewnętrznej - w przypadku stwierdzenia mocy dawki promieniowania
jonizującego, mierzonej na wysokości 1 m od powierzchni gruntu, wynoszącej co najmniej
1 μSv/h bez uwzględnienia poziomu tła promieniowania jonizującego;
2)
dekontaminacja osób - w przypadku:
a)
stwierdzenia mocy dawki promieniowania jonizującego, mierzonej w odległości 10 cm
od powierzchni skóry człowieka, wynoszącej co najmniej 1 μSv/h bez uwzględnienia poziomu
tła promieniowania jonizującego, mierzonego na wysokości 1 m od powierzchni gruntu,
jeżeli poziom tego tła nie przekracza 0,5 μSv/h, lub
b)
wskazań przyrządu do pomiaru skażeń beta promieniotwórczych powyżej 1000 zliczeń na
sekundę (cps) w odległości 2 cm od powierzchni skóry dłoni lub twarzy człowieka, jeżeli
moc dawki promieniowania gamma w miejscu pomiaru nie przekracza 0,5 μSv/h, lub
c)
stwierdzenia obecności jakichkolwiek skażeń alfa promieniotwórczych na powierzchni
skóry dłoni lub twarzy człowieka.
§ 4.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2013/59/Euratom
z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony
przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego
oraz uchylającą dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom
i 2003/122/Euratom (Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2014, str. 1).