Ustawaz dnia 16 października 2019 r.o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, ustawę z dnia
10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji
Handlowej oraz ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 168a dodaje się art. 168b w brzmieniu:
„
Art. 168b.
1.
Kontrolę spełniania przez wprowadzony do obrotu kocioł na paliwo stałe o znamionowej
mocy cieplnej nie większej niż 500 kW wymagań określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 169 ust. 1 prowadzą właściwe organy Inspekcji Handlowej na zasadach określonych
w przepisach ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej .
2.
Organy, o których mowa w ust. 1, przekazują do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów wyniki przeprowadzonych kontroli zawierające następujące dane:
1)
liczbę przeprowadzonych kontroli;
2)
liczbę skontrolowanych podmiotów;
3)
liczbę skontrolowanych kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej
niż 500 kW;
4)
liczbę i rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości;
5)
liczbę wydanych zaleceń pokontrolnych oraz liczbę i wartość nałożonych administracyjnych
kar pieniężnych.
3.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie danych, o których mowa
w ust. 2, podaje do publicznej wiadomości, w terminie do końca marca roku następującego
po roku, którego te dane dotyczą, zbiorczą informację zawierającą dane, o których
mowa w ust. 2.
”
;
2)
w art. 171b dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Uwzględniając potrzebę ograniczania negatywnego wpływu na środowisko oraz zdrowie
i życie ludzi, przepisu ust. 1 nie stosuje się do kotłów na paliwo stałe o znamionowej
mocy cieplnej nie większej niż 500 kW, które nie spełniają wymagań określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 169 ust. 1.
”
;
3)
w tytule III w dziale II w rozdziale 3 po art. 172 dodaje się art. 172a w brzmieniu:
„
Art. 172a.
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
1)
kotle na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW - rozumie
się przez to kocioł na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500
kW, w tym kocioł wchodzący w skład zestawów zawierających kocioł na paliwo stałe,
ogrzewacze dodatkowe, regulatory temperatury i urządzenia słoneczne, o którym mowa
w art. 1 ust. 2 lit. a i d rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia
2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE
w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe (Tekst
mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 193 z 21.07.2015, str. 100, z późn. zm.)
4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2016,
str. 51., z wyłączeniem kotła o znamionowej mocy cieplnej większej niż 100 kW z ręcznym zasilaniem
balotami słomy;
2)
wprowadzeniu do obrotu kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej
niż 500 kW - rozumie się przez to każde rozporządzenie kotłem na paliwo stałe o znamionowej
mocy cieplnej nie większej niż 500 kW na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej, w tym najem oraz sprzedaż
za pomocą środków porozumiewania się na odległość, w ramach prowadzonej działalności
gospodarczej lub realizowane w innej formie niż w ramach prowadzonej działalności
gospodarczej.
”
;
4)
w tytule V dodaje się dział VI w brzmieniu:
„
Dział VI
Administracyjne kary pieniężne za naruszenie zakazu wprowadzania do obrotu kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW niespełniających wymagań
Art. 321k.
1.
Przedsiębiorca, który narusza zakaz określony w art. 171 przez wprowadzenie do obrotu
kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW w rozumieniu
art. 172a pkt 2, który nie odpowiada wymaganiom określonym w przepisach wydanych na
podstawie art. 169 ust. 1, podlega administracyjnej karze pieniężnej.
2.
Administracyjna kara pieniężna wynosi do 5% przychodu przedsiębiorcy osiągniętego
w poprzednim roku kalendarzowym, jednak nie mniej niż 10 000 zł.
3.
Jeżeli przedsiębiorca w poprzednim roku kalendarzowym nie osiągnął przychodu albo
nie prowadził działalności gospodarczej, administracyjna kara pieniężna wynosi 10
000 zł.
4.
Administracyjną karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor Inspekcji
Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli, o której mowa w
art. 168b ust. 1.
5.
Przedsiębiorca jest obowiązany do dostarczenia wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji
Handlowej właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli, o której mowa
w art. 168b ust. 1, na każde jego wezwanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego
wezwania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru administracyjnej kary
pieniężnej.
6.
Administracyjna kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa i jest wnoszona na rachunek
bankowy właściwego wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Handlowej.
”
;
5)
w art. 348 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osoby fizycznej będącej przedsiębiorcą, która dokonuje
wprowadzenia do obrotu kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej
niż 500 kW w rozumieniu art. 172a pkt 2, który nie odpowiada wymaganiom określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 169 ust. 1.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 w ust. 1 pkt 129a otrzymuje brzmienie:
„
129a)
świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze
środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich
funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, na przygotowanie dokumentacji oraz
realizację przedsięwzięcia, w tym otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie
z art. 411 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska ;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w art. 33 w ust. 2 dodaje się pkt 10 w brzmieniu:
„
10)
oświadczenie projektanta dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego
do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne , złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny ; składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej
treści: „Jestem świadomy(-ma) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne w art. 7b:
1)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Podmiot posiadający tytuł prawny do korzystania z obiektu, który nie jest przyłączony
do sieci ciepłowniczej lub wyposażony w indywidualne źródło ciepła, zlokalizowanego
na terenie, na którym istnieją techniczne warunki dostarczania ciepła z systemu ciepłowniczego
lub chłodniczego, zapewnia efektywne energetycznie wykorzystanie lokalnych zasobów
paliw i energii przez przyłączenie obiektu do sieci ciepłowniczej, o ile istnieją
techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci ciepłowniczej i dostarczania
ciepła do tego obiektu z sieci ciepłowniczej.
2.
Przez system ciepłowniczy lub chłodniczy rozumie się sieć ciepłowniczą lub chłodniczą
oraz współpracujące z tą siecią urządzenia lub instalacje służące do wytwarzania lub
odbioru ciepła lub chłodu.
3.
Obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się, jeżeli:
1)
ceny ciepła stosowane przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem
ciepła i dostarczające ciepło do sieci ciepłowniczej, o której mowa w ust. 1, są równe
lub wyższe od obowiązującej średniej ceny sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23
ust. 2 pkt 18 lit. c, dla źródła ciepła zużywającego tego samego rodzaju paliwo albo
2)
planowane jest dostarczanie ciepła z indywidualnego źródła ciepła w obiekcie, które
charakteryzuje się współczynnikiem nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej nie wyższym
niż 0,8 lub pompy ciepła lub ogrzewania elektrycznego.
”
;
2)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu:
„
3a.
Współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, o którym mowa w ust. 3 pkt
2, określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków .
3b.
W odniesieniu do obiektów zasilanych z więcej niż jednego indywidualnego źródła ciepła,
na potrzeby określenia współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, o
którym mowa w ust. 3 pkt 2, dla całości ciepła dostarczanego do obiektu, stosuje się
odpowiednio metodologię zawartą w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej .
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w art. 3 w ust. 1 po pkt 2d dodaje się pkt 2da w brzmieniu:
„
2da)
przeprowadzanie kontroli, o której mowa w art. 168b ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w art. 41 ust. 12a otrzymuje brzmienie:
„
12a.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa
mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne
w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych
w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych
w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi
zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i
niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii , funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
”
.
Art. 7.
Do dnia 31 grudnia 2019 r. przez kocioł na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej
nie większej niż 500 kW rozumie się kocioł na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej
nie większej niż 500 kW, w tym kocioł wchodzący w skład zestawów zawierających kocioł
na paliwo stałe, ogrzewacze dodatkowe, regulatory temperatury i urządzenia słoneczne,
z wyłączeniem kotła:
1)
przeznaczonego do ogrzewania i rozprowadzania gazowych nośników ciepła, takich jak
para wodna lub powietrze;
2)
kogeneracyjnego na paliwo stałe o znamionowej mocy elektrycznej nie mniejszej niż
50 kW;
3)
o znamionowej mocy cieplnej większej niż 100 kW z ręcznym zasilaniem balotami słomy.
Art. 8.
Kontrole, o których mowa w art. 168b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, dotyczące
kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW, o których
mowa w art. 7, rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2020 r., są prowadzone do ich zakończenia.
Art. 9.
W przypadku gdy w wyniku kontroli, o której mowa w art. 168b ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 1, zostanie stwierdzone, że kocioł na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej
nie większej niż 500 kW, o którym mowa w art. 7, nie odpowiada wymaganiom określonym
w przepisach wydanych na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
obowiązującym w dniu 31 grudnia 2019 r., przepisy działu VI tytułu V ustawy zmienianej
w art. 1 stosuje się.
Art. 10.
Do spraw uregulowanych na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 3 i art. 4,
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje
się przepisy ustaw zmienianych w art. 3 i art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 11.
1.
W latach 2019-2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację
zadań Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wynikających z ustawy wynosi
9 000 tys. zł, z tym że w roku:
1)
2019 - wynosi 900,00 tys. zł;
2)
2020 - wynosi 900,00 tys. zł;
3)
2021 - wynosi 900,00 tys. zł;
4)
2022 - wynosi 900,00 tys. zł;
5)
2023 - wynosi 900,00 tys. zł;
6)
2024 - wynosi 900,00 tys. zł;
7)
2025 - wynosi 900,00 tys. zł;
8)
2026 - wynosi 900,00 tys. zł;
9)
2027 - wynosi 900,00 tys. zł;
10)
2028 - wynosi 900,00 tys. zł.
2.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów monitoruje wykorzystanie limitów wydatków,
o których mowa w ust. 1, oraz jest odpowiedzialny za wdrożenie mechanizmu korygującego,
o którym mowa w ust. 3.
3.
W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie
więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji
i Konsumentów obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu
o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
3 w zakresie art. 172a pkt 1 oraz art. 3 i art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1
stycznia 2020 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, ustawę z dnia
10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji
Handlowej oraz ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2)
Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 27 maja 2019 r.
pod numerem 2019/257/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia
2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów
prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę
udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług
społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1403, 1495, 1501, 1527, 1579, 1680, 1712, 1815 i 2087.
4)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2016,
str. 51.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978
i 2020.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1403, 1495, 1501, 1527, 1579, 1680, 1712, 1815, 2087 i 2166.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 730, 1435, 1495, 1517, 1520, 1524 i 1556.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 730, 1435, 1495, 1517, 1520, 1524 i 1556.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 2193, 2215, 2244, 2354, 2392 i 2433 oraz z 2019 r. poz. 675, 1018, 1495, 1520,
1751 i 1818.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 2245 oraz z 2019 r. poz. 42, 60, 730, 1495, 1524 i 2020.