Rozporządzenie Ministra Finansówz dnia 31 lipca 2019 r.w sprawie minimalnej sumy gwarancyjnej ubezpieczenia, sumy gwarancji bankowej, sumy
gwarancji ubezpieczeniowej lub wartości innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika,
o których mowa w art. 117a ust. 3 ustawy o usługach płatniczych 1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - instytucje finansowe, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 czerwca
2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1059).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 117a ust. 7 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie, należy przez to rozumieć ustawę z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.
§ 2.
Minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia, sumę gwarancji bankowej, sumę gwarancji
ubezpieczeniowej lub wartość innego zabezpieczenia roszczeń użytkownika, o których
mowa w art. 117a ust. 3 ustawy, zwaną dalej „minimalną sumą”, oblicza się w skali
roku jako sumę następujących wskaźników:
1)
wartości wniosków o odszkodowanie;
2)
liczby dostępnych rachunków płatniczych;
3)
rodzaju prowadzonej działalności;
4)
liczby użytkowników.
§ 3.
Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 1, oblicza się jako:
1)
wyrażoną w euro łączną wartość roszczeń wynikającą ze wszystkich wniosków o odszkodowanie
z tytułu nieuprawnionego dostępu do informacji o rachunku płatniczym lub nieuprawnionego
użycia takich informacji, zwanych dalej „wnioskami o odszkodowanie”, złożonych w okresie
ostatnich 12 miesięcy dostawcy świadczącemu wyłącznie usługę dostępu do informacji
o rachunku, zwanemu dalej „dostawcą”, przez użytkowników lub dostawców usług płatniczych
prowadzących rachunek płatniczy dla płatnika; w przypadku gdy w tym okresie nie został
złożony dostawcy żaden wniosek o odszkodowanie, wskaźnika wartości wniosków o odszkodowanie
nie uwzględnia się przy obliczaniu minimalnej sumy;
2)
wyrażoną w euro łączną wartość roszczeń wynikającą z wniosków o odszkodowanie przewidywanych
przez wnioskodawcę zamierzającego prowadzić działalność jako dostawca, zwanego dalej
„wnioskodawcą”, lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku, o którym mowa w art.
117b ust. 3 ustawy - w przypadku gdy nie świadczyli usługi dostępu do informacji o
rachunku w okresie ostatnich 12 miesięcy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej
wartości roszczeń wynikającej z wniosków o odszkodowanie lub jeżeli przewidywana ich
wartość jest niższa niż 50 000 euro, przyjmuje się, że wartość wskaźnika wartości
wniosków o odszkodowanie wynosi 50 000 euro.
§ 4.
1.
Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 2, oblicza się jako wyrażoną w euro sumę
następujących elementów:
1)
40% części R do 10 000 dostępnych rachunków włącznie,
2)
25% części R powyżej 10 000 do 100 000 dostępnych rachunków włącznie,
3)
10% części R powyżej 100 000 do 1 000 000 dostępnych rachunków włącznie,
4)
5% części R powyżej 1 000 000 do 10 000 000 dostępnych rachunków włącznie,
5)
0,025% części R powyżej 10 000 000 dostępnych rachunków
- gdzie „R” oznacza liczbę rachunków płatniczych, w zakresie których dostawca świadczył
usługę dostępu do informacji o rachunku w okresie ostatnich 12 miesięcy.
2.
W przypadku wnioskodawcy lub dostawcy, którzy nie świadczyli usługi dostępu do informacji
o rachunku w okresie ostatnich 12 miesięcy, sumę, o której mowa w ust. 1, oblicza
się w oparciu o liczbę dostępnych rachunków płatniczych przewidywaną przez wnioskodawcę
lub przez dostawcę na potrzeby złożenia wniosku, o którym mowa w art. 117b ust. 3
ustawy; w przypadku nieokreślenia przewidywanej liczby dostępnych rachunków płatniczych
lub gdy wartość wskaźnika liczby dostępnych rachunków płatniczych obliczona w oparciu
o przewidywaną liczbę dostępnych rachunków płatniczych jest niższa niż 50 000 euro,
przyjmuje się, że wartość wskaźnika liczby dostępnych rachunków płatniczych wynosi
50 000 euro.
§ 5.
Wskaźnik, o którym mowa w § 2 pkt 3:
1)
przyjmuje wartość 50 000 euro, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi
działalność w zakresie świadczenia usług innych niż usługa dostępu do informacji o
rachunku i nie zachodzą okoliczności wskazane w pkt 2;
2)
przyjmuje wartość 0, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność
w zakresie świadczenia usług innych niż usługa dostępu do informacji o rachunku oraz
posiada odpowiednie ubezpieczenie, gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową lub
inny rodzaj zabezpieczenia odpowiadający zobowiązaniom wynikającym z prowadzenia takiej
działalności;
3)
przyjmuje wartość 0, w przypadku gdy wnioskodawca lub dostawca prowadzi działalność
w zakresie świadczenia wyłącznie usługi dostępu do informacji o rachunku.
§ 6.
1.
Wartość wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 4, oblicza się jako wyrażoną w euro sumę
następujących elementów:
1)
40% części U do 100 użytkowników włącznie,
2)
25% części U powyżej 100 do 10 000 użytkowników włącznie,
3)
10% części U powyżej 10 000 do 100 000 użytkowników włącznie,
4)
5% części U powyżej 100 000 do 1 000 000 użytkowników włącznie,
5)
0,025% części U powyżej 1 000 000 użytkowników
- gdzie „U” oznacza całkowitą liczbę użytkowników, którzy korzystali z usługi dostępu
do informacji o rachunku świadczonej przez danego dostawcę w okresie ostatnich 12
miesięcy.
2.
W przypadku wnioskodawcy lub dostawcy, którzy nie świadczyli usługi dostępu do informacji
o rachunku w okresie ostatnich 12 miesięcy, sumę, o której mowa w ust. 1, oblicza
się w oparciu o liczbę użytkowników przewidywaną przez wnioskodawcę lub przez dostawcę
na potrzeby złożenia wniosku, o którym mowa w art. 117b ust. 3 ustawy; w przypadku
nieokreślenia przewidywanej liczby użytkowników lub gdy wartość wskaźnika liczby użytkowników
obliczona w oparciu o przewidywaną liczbę użytkowników jest niższa niż 50 000 euro,
przyjmuje się, że wartość wskaźnika liczby użytkowników wynosi 50 000 euro.
§ 7.
1.
Na potrzeby obliczenia wartości wskaźnika, o którym mowa w § 2 pkt 1, wartość wniosków
o odszkodowanie w walucie innej niż euro oblicza się z zastosowaniem średniego kursu
ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym zawierana
jest umowa w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej,
gwarancji ubezpieczeniowej lub innego zabezpieczenia, o których mowa w art. 117a ust.
3 ustawy.
2.
Minimalną sumę przelicza się na złote z zastosowaniem średniego kursu euro ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym zawierana jest umowa w
zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej
lub innego zabezpieczenia, o których mowa w art. 117a ust. 3 ustawy.
§ 8.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - instytucje finansowe, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 czerwca
2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1059).