Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 2 czerwca 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek
własny
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny
- Załącznik nr 1 - Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (wzór)
- Załącznik nr 2 - Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
- Załącznik nr 3 - Badanie trychinoskopowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie
wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 czerwca 2015 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny ;
2)
rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 sierpnia 2015 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny ;
3)
rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego 2016 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 czerwca 2015 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 sierpnia 2015 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.
”
;
3)
§ 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego 2016 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1906).
Na podstawie art. 11a ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa wymagania weterynaryjne przy produkcji mięsa przeznaczonego
na użytek własny, zwanego dalej „mięsem”, w tym:
1)
wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których pozyskuje się mięso;
2)
wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju na terenie gospodarstwa;
3)
wymagania dotyczące badania poubojowego mięsa, w tym mięsa pozyskanego w wyniku odstrzału
zwierząt łownych;
4)
sposób znakowania mięsa.
§ 2.
1.
Ubojowi na terenie gospodarstwa w celu produkcji mięsa poddaje się zwierzęta:
1)
zdrowe;
2)
które nie pochodzą z gospodarstwa lub obszaru podlegającego ograniczeniom, nakazom
lub zakazom, mającym zastosowanie do danych zwierząt, wydanym na podstawie przepisów
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt , ze względu na chorobę zakaźną zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie
art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego;
3)
po upływie okresu karencji określonego dla użytego produktu leczniczego weterynaryjnego
lub produktu leczniczego, jeżeli przed poddaniem ubojowi zwierzęta były leczone tymi
produktami.
2.
Nie przeprowadza się uboju zwierząt, w celu pozyskania mięsa, z gatunku wrażliwego
na zakażenie jedną z chorób zakaźnych zwierząt wymienionych w przepisach wydanych
na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego, w gospodarstwie innym niż gospodarstwo pochodzenia zwierzęcia, jeżeli znajdują się
tam zwierzęta podejrzane o zakażenie tą chorobą lub podejrzane o tę chorobę, chore
lub zakażone.
§ 2a.
1.
Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa, w celu produkcji mięsa, świń utrzymywanych
w gospodarstwie podlegającym ograniczeniom, nakazom lub zakazom, o których mowa w
§ 2 ust. 1 pkt 2, wydanym w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub państwa trzeciego, graniczących z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem
że były one utrzymywane w tym gospodarstwie co najmniej przez 30 dni przed ubojem,
a ponadto gdy:
1)
świnie te zostaną poddane badaniu przedubojowemu świń przeprowadzonemu w sposób określony
w części A rozdziału IV sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy
dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego
przeznaczonych do spożycia przez ludzi , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 854/2004”;
2)
mięso pozyskane w wyniku uboju tych świń zostanie poddane badaniu poubojowemu.
23)W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 czerwca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 973), które weszło w życie z dniem 14 lipca 2015 r..
Próbki do badania laboratoryjnego w kierunku afrykańskiego pomoru świń pobiera się
przy przeprowadzaniu badania przedubojowego świń lub badania poubojowego mięsa z tych
świń, w przypadku gdy ubój świń jest dokonywany w gospodarstwie położonym na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej wymienionym w części:
1)
III załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków
kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w
niektórych państwach członkowskich i uchylającej decyzję wykonawczą 2014/178/UE , zwanej dalej „decyzją nr 2014/709/UE”;
2)
I i II załącznika do decyzji nr 2014/709/UE - jeżeli istnieje podejrzenie wystąpienia
afrykańskiego pomoru świń.
§ 2b5)Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 230), które weszło w życie z dniem 25 lutego 2016 r..
Dopuszcza się ubój na terenie gospodarstwa, w celu produkcji mięsa, świń utrzymywanych
w gospodarstwie położonym na obszarze, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego 2016 r. w sprawie
zarządzenia odstrzału sanitarnego dzików , gdy gospodarstwo to nie jest położone na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wymienionym
w części I, II i III załącznika do decyzji nr 2014/709/UE.
§ 3.
Przy uboju zwierząt na terenie gospodarstwa powinny być spełnione wymagania określone
w przepisach o ochronie zwierząt i w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji
zwierząt, a także w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt.
§ 4.
1.
Co najmniej na 24 godziny przed dokonaniem uboju zwierząt, z wyłączeniem drobiu lub
zajęczaków, w celu produkcji mięsa, jeżeli ubój ma być dokonany:
1)
na terenie gospodarstwa, w którym zwierzęta były utrzymywane - posiadacz zwierząt,
2)
w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane - podmiot
prowadzący to gospodarstwo
- informuje powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia
uboju o zamiarze przeprowadzenia uboju.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1:
1)
zawiera:
a)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddawanych ubojowi,
b)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres podmiotu prowadzącego gospodarstwo
- w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,
c)
gatunek i liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,
d)
numer identyfikacyjny zwierzęcia lub zwierząt poddawanych ubojowi, jeżeli z przepisów
o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia,
e)
miejsce i termin uboju,
f)
imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju,
g)
inne dane mające na celu ułatwienie kontaktu z informującym, w szczególności numer
telefonu informującego,
h)
w przypadku, o którym mowa w § 2a ust. 1 - oświadczenie, że świnie były utrzymywane
w gospodarstwie co najmniej przez 30 dni przed ubojem;
2)
może zawierać zgłoszenie mięsa do badania poubojowego - w przypadku, o którym mowa
w § 8 pkt 1.
3.
W przypadku uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz, informacja, o
której mowa w ust. 1, jest przekazywana w formie pisemnego powiadomienia zawierającego
dodatkowo oświadczenie o zagospodarowaniu na własny koszt materiału szczególnego ryzyka
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.
ustanawiającym zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych
gąbczastych encefalopatii , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”.
4.
Wzór powiadomienia o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia,
owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny określa załącznik
nr 1 do rozporządzenia.
§ 5.
1.
Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących
z innych gospodarstw w celu produkcji mięsa, zapewnia, że:
1)
zwierzęta są ubijane niezwłocznie po przybyciu do gospodarstwa;
2)
ubój zwierząt odbywa się w warunkach zapobiegających zanieczyszczeniu mięsa.
2.
Podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój zwierząt określony
w ust. 1, prowadzi ewidencję przeprowadzonych w gospodarstwie ubojów oraz przechowuje
ją przez okres trzech lat od daty dokonania uboju danego zwierzęcia.
3.
Ewidencja, o której mowa w ust. 2, składa się z kolejno ponumerowanych stron zawierających:
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza zwierząt poddanych ubojowi;
2)
adres gospodarstwa, z którego pochodziły zwierzęta, jeżeli jest inny niż adres posiadacza
zwierzęcia;
3)
liczbę zwierząt poddanych ubojowi;
4)
numer identyfikacyjny zwierząt poddanych ubojowi, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji
i rejestracji zwierząt wynika obowiązek oznakowania zwierzęcia;
5)
datę uboju;
6)
imię i nazwisko, adres oraz podpis osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju;
7)
podpis posiadacza zwierzęcia.
§ 6.
1.
W gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych gospodarstw
w celu produkcji mięsa, powinno być wyznaczone miejsce lub pomieszczenie przeznaczone
do:
1)
ogłuszania, wykrwawiania i wytrzewiania zwierząt;
2)
przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w rozporządzeniu
nr 1069/2009, w tym materiału szczególnego ryzyka, odpowiednio zabezpieczone przed
dostępem osób postronnych oraz zwierząt.
2.
Miejsce lub pomieszczenie, w których odbywa się wytrzewianie tusz, powinny:
1)
być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie;
2)
zapewniać odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na przeprowadzanie wszelkich
działań w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu mięsa;
3)
mieć dostęp do bieżącej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
3.
Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, w tym materiał szczególnego ryzyka, o których
mowa w ust. 1, przechowuje się:
1)
w sposób gwarantujący, że jego jakość mikrobiologiczna nie ulegnie pogorszeniu;
2)
w pojemnikach oznaczonych w sposób trwały, które każdorazowo po opróżnieniu poddaje
się myciu, czyszczeniu i odkażaniu.
4.
Jeżeli w gospodarstwie, w którym dokonywany jest ubój zwierząt pochodzących z innych
gospodarstw w celu produkcji mięsa, utrzymywane są zwierzęta gospodarskie, to miejsce
lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być odizolowane od pomieszczeń,
w których utrzymywane są zwierzęta.
§ 7.
1.
Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych, w celu produkcji
mięsa, poddaje się badaniu na obecność włośni jedną z metod określoną w załączniku
I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającego
szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni ( Trichinella ) w mięsie albo metodą badania trychinoskopowego określoną w załączniku nr 3 do rozporządzenia,
na koszt:8)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 sierpnia 2015 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny
(Dz. U. poz. 1271), które weszło w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.
1)
posiadacza tego mięsa lub
2)
podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym dokonano uboju - w przypadku uboju zwierząt,
o którym mowa w § 5 ust. 1.
2.
W przypadku gdy tusza podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa
na obecność włośni pobiera i bada urzędowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej , zwany dalej „urzędowym lekarzem weterynarii”.
3.
W przypadku gdy tusza nie podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania
mięsa na obecność włośni pobiera i dostarcza do urzędowego lekarza weterynarii:
1)
posiadacz mięsa - w przypadku dzików oraz uboju zwierząt na terenie gospodarstwa,
w którym zwierzęta były utrzymywane;
2)
podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój - w przypadku uboju
zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.
4.
Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania
próbek do urzędowego lekarza weterynarii określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
5.
Powiatowy lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo
przyjęty na danym terenie, nazwiska urzędowych lekarzy weterynarii wyznaczonych do
badania, o którym mowa w ust. 1 i § 8, ich siedziby oraz obszar działania.
6.
Mięso zbadane na obecność włośni metodą badania trychinoskopowego określoną w załączniku
nr 3 do rozporządzenia:9)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia,
o którym mowa w odnośniku 8.
1)
przed spożyciem powinno zostać poddane obróbce cieplnej zapewniającej podgrzanie mięsa
do temperatury wewnętrznej wynoszącej co najmniej 71°C;
2)
nie powinno być wykorzystywane do przygotowania potraw na grillu lub w kuchence mikrofalowej.
§ 8.
1.
Mięso zwierząt poddanych ubojowi oraz mięso zwierząt łownych odstrzelonych, w celu
produkcji mięsa, poddaje się badaniu poubojowemu przeprowadzanemu przez urzędowego
lekarza weterynarii, w sposób właściwy dla danego gatunku zwierząt, określony w sekcji
IV załącznika I do rozporządzenia nr 854/2004, na wniosek i na koszt:
1)
posiadacza tego mięsa lub
2)
podmiotu prowadzącego gospodarstwo, w którym został dokonany ubój - w przypadku uboju
zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.
2.
W przypadku dokonywania uboju świń, o którym mowa w § 2a, badanie przedubojowe świń
i poubojowe mięsa oraz pobieranie próbek do badań laboratoryjnych w kierunku afrykańskiego
pomoru świń przeprowadza się:
1)
z urzędu;
2)
na koszt posiadacza mięsa - w przypadku badania poubojowego mięsa.
§ 9.
1.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonego badania poubojowego, o którym mowa w § 8, oraz badania
na obecność włośni, o którym mowa w § 7 ust. 2, w przypadku badania mięsa świń, nutrii
i dzików, stwierdzono, że badane mięso zwierząt jest zdatne do spożycia przez ludzi,
urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu badania poubojowego
mięsa, które zawiera:
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa;
2)
miejsce i termin uboju albo odstrzału;
3)
datę przeprowadzenia badania;
4)
gatunek zwierzęcia, z którego pozyskano mięso, oraz numer identyfikacyjny tego zwierzęcia,
jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika obowiązek
oznakowania zwierzęcia;
5)
wynik badania;
610)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 8.)
w przypadku badania mięsa świń, nutrii i dzików, informację o ograniczeniach w sposobie
wykorzystania mięsa - jeżeli badanie na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu
metody badania trychinoskopowego określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
2.
Jeżeli w wyniku badania na obecność włośni próbek mięsa świń, nutrii i dzików, pobranych
i dostarczonych zgodnie z § 7 ust. 3:
1)
nie stwierdzono włośni - urzędowy lekarz weterynarii wystawia zaświadczenie o przeprowadzeniu
badania próbek mięsa, które zawiera:
a)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz adres posiadacza mięsa,
b)
miejsce i termin uboju albo odstrzału,
c)
datę przeprowadzenia badania,
d)
gatunek zwierzęcia, z którego pochodziła badana próbka, i numer identyfikacyjny tego
zwierzęcia, jeżeli z przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt wynika
obowiązek oznakowania zwierzęcia,
e)
wynik badania,
f11)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 8.)
informację o ograniczeniach w sposobie wykorzystania mięsa - jeżeli badanie próbek
na obecność włośni przeprowadzono przy zastosowaniu metody badania trychinoskopowego
określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia;
2)
stwierdzono włośnie - powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję administracyjną
w sprawie uznania mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi, określając w niej sposób
postępowania z tym mięsem.
3.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 2, urzędowy lekarz weterynarii
z urzędu pobiera próbki mięsa i przeprowadza badanie, o którym mowa w § 7 ust. 1 i
§ 8, na koszt posiadacza mięsa.
§ 10.
1.
Urzędowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, po pobraniu próbek mięsa i przeprowadzeniu
badania, o którym mowa w § 7 ust. 1, lub badania, o którym mowa w § 8, że mięso jest
niezdatne do spożycia przez ludzi, znakuje tuszę znakiem weterynaryjnym w kształcie
trójkąta równobocznego o długości boku 5 cm zawierającym:
1)
w górnej części - litery „PL”;
2)
w dolnej części - litery „IW”.
2.
Znak weterynaryjny umieszcza się na:
1)
zewnętrznej powierzchni tuszy przez opieczętowanie jej znakiem przy użyciu tuszu lub
przez znakowanie na gorąco lub
2)
zawieszce przymocowanej do tuszy.
§ 11.
Urzędowy lekarz weterynarii, niebędący pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej, przeprowadzający
badanie mięsa, przekazuje powiatowemu lekarzowi weterynarii:
1)
informację o zaświadczeniach, o których mowa w § 9 ust. 1 lub ust. 2 pkt 1,
2)
decyzje administracyjne o uznaniu mięsa za niezdatne do spożycia przez ludzi
- które zostały wydane w danym kwartale, w terminie do 15. dnia pierwszego miesiąca
kwartału następującego po kwartale, którego dotyczy informacja lub w którym zostały
wydane te decyzje.
§ 12.
Mięso świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięso dzików odstrzelonych nie może zostać
spożyte ani przetworzone przed uzyskaniem zaświadczenia, o którym mowa w § 9 ust.
1 lub ust. 2 pkt 1.
§ 13.
Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wymagań
weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny .
§ 14.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia12)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 4 listopada 2010 r..
1)
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo,
na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada
2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(Dz. U. poz. 1906).
2)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004,
str. 1, Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 27 i 83, Dz. Urz. UE L 320 z 18.11.2006,
str. 11, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str.
15, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 149 z 15.06.2010, str.
1, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 17, Dz. Urz. UE L 196 z 28.07.2011, str. 3,
Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 69 z 08.03.2014, str. 95 i 99,
Dz. Urz. UE L 175 z 14.06.2014, str. 6 oraz Dz. Urz. UE L 323 z 09.12.2015, str. 2.
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z
dnia 29 czerwca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych
przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 973), które weszło
w życie z dniem 14 lipca 2015 r.
4)
Zmiany wymienionej decyzji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 41 z 17.02.2015, str.
46, Dz. Urz. UE L 92 z 08.04.2015, str. 109, Dz. Urz. UE L 129 z 27.05.2015, str.
41, Dz. Urz. UE L 188 z 16.07.2015, str. 45, Dz. Urz. UE L 203 z 31.07.2015, str.
14, Dz. Urz. UE L 211 z 08.08.2015, str. 34, Dz. Urz. UE L 218 z 19.08.2015, str.
16, Dz. Urz. UE L 224 z 27.08.2015, str. 39, Dz. Urz. UE L 259 z 06.10.2015, str.
27, Dz. Urz. UE L 334 z 22.12.2015, str. 46, Dz. Urz. UE L 35 z 11.02.2016, str. 12,
Dz. Urz. UE L 80 z 31.03.2016, str. 36 oraz Dz. Urz. UE L 142 z 31.05.2016, str. 14.
5)
Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 lutego
2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji
mięsa przeznaczonego na użytek własny (Dz. U. poz. 230), które weszło w życie z dniem
25 lutego 2016 r.
6)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. WE L 173 z 27.06.2001,
str. 12, Dz. Urz. WE L 177 z 30.06.2001, str. 60, Dz. Urz. WE L 45 z 15.02.2002, str.
4, Dz. Urz. WE L 225 z 22.08.2002, str. 3, Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2003, str. 7,
Dz. Urz. UE L 95 z 11.04.2003, str. 15, Dz. Urz. UE L 152 z 20.06.2003, str. 8, Dz.
Urz. UE L 160 z 28.06.2003, str. 1 i 22, Dz. Urz. UE L 173 z 11.07.2003, str. 6, Dz.
Urz. UE L 265 z 16.10.2003, str. 10, Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2003, str. 29, Dz.
Urz. UE L 333 z 20.12.2003, str. 28, Dz. Urz. UE L 162 z 30.04.2004, str. 52, Dz.
Urz. UE L 271 z 19.08.2004, str. 24, Dz. Urz. UE L 274 z 24.08.2004, str. 3, Dz. Urz.
UE L 344 z 20.11.2004, str. 12, Dz. Urz. UE L 10 z 13.01.2005, str. 9, Dz. Urz. UE
L 37 z 10.02.2005, str. 9, Dz. Urz. UE L 46 z 17.02.2005, str. 31, Dz. Urz. UE L 163
z 23.06.2005, str. 1, Dz. Urz. UE L 205 z 06.08.2005, str. 3, Dz. Urz. UE L 317 z
03.12.2005, str. 4, Dz. Urz. UE L 44 z 15.02.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 55 z 25.02.2006,
str. 5, Dz. Urz. UE L 116 z 29.04.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 120 z 05.05.2006, str.
10, Dz. Urz. UE L 187 z 08.07.2006, str. 10, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str.
1, Dz. Urz. UE L 404 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 164 z 26.06.2007, str. 7,
Dz. Urz. UE L 165 z 27.06.2007, str. 8, Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2007, str. 8, Dz.
Urz. UE L 317 z 05.12.2007, str. 61, Dz. Urz. UE L 9 z 12.01.2008, str. 3, Dz. Urz.
UE L 94 z 05.04.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 111 z 23.04.2008, str. 3, Dz. Urz. UE
L 158 z 18.06.2008, str. 5, Dz. Urz. UE L 161 z 20.06.2008, str. 4, Dz. Urz. UE L
202 z 31.07.2008, str. 11, Dz. Urz. UE L 260 z 30.09.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 34
z 04.02.2009, str. 11, Dz. Urz. UE L 55 z 27.02.2009, str. 11 i 17, Dz. Urz. UE L
87 z 31.03.2009, str. 155, Dz. Urz. UE L 279 z 23.10.2010, str. 10, Dz. Urz. UE L
53 z 26.02.2011, str. 56, Dz. Urz. UE L 314 z 14.11.2012, str. 13, Dz. Urz. UE L 21
z 24.01.2013, str. 3, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 179 z
29.06.2013, str. 60, Dz. Urz. UE L 308 z 29.10.2014, str. 66, Dz. Urz. UE L 116 z
07.05.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 188 z 16.07.2015, str. 3 oraz Dz. Urz. UE L 9 z
14.01.2016, str. 4.
7)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010,
str. 33 oraz Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86.
8)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 sierpnia 2015 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny
(Dz. U. poz. 1271), które weszło w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.
9)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia,
o którym mowa w odnośniku 8.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
8.
11)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
8.
12)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 4 listopada 2010 r.
Załącznik nr 1 - Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia uboju cieląt do szóstego miesiąca życia, owiec lub kóz w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (wzór)
Załącznik nr 2 - Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
I.
Sposób pobierania próbek mięsa
1.
U świń domowych:
1)
pobiera się kilka próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów
przepony w przejściu do części ścięgnistej;
2)
łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g.
2.
U dzików:
1)
pobiera się sześć próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, po jednej próbce
z:
a)
mięśni każdego filaru przepony w przejściu do części ścięgnistej,
b)
mięśni żuchwowych,
c)
mięśni przedramienia,
d)
mięśni międzyżebrowych,
e)
mięśni języka;
2)
jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni określonych w pkt 1, wówczas pobiera
się cztery próbki mięsa z mięśni, które są dostępne;
3)
łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g.
3.
U nutrii:
1)
pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów
przepony w przejściu do części ścięgnistej albo
2)
pobiera się jedną próbkę mięsa wielkości dwóch orzechów laskowych z mięśnia jednego
filaru przepony - w przypadku gdy drugi filar przepony jest niedostępny, albo
3)
pobiera się dwie próbki mięsa każda wielkości orzecha laskowego z części żebrowej
lub mostkowej przepony - w przypadku braku mięśni obu filarów przepony, albo
4)
pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z:
a)
mięśni języka,
b)
mięśni żuchwowych lub międzyżebrowych - w przypadku braku mięśni przepony.
II.
Zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii
1.
Próbki powinny być dostarczone do urzędowego lekarza weterynarii:
1)
niezwłocznie po dokonaniu uboju, nie później niż 24 godziny od terminu uboju zwierzęcia,
z którego tuszy próbki zostały pobrane;
2)
niezwłocznie po dokonaniu odstrzału, nie później niż 48 godzin od dokonania odstrzału.
2.
Próbki powinny być przechowywane i transportowane w warunkach zapobiegających rozkładowi
gnilnemu mięsa, przy czym próbki nie mogą być mrożone.
3.
Dostarczający próbki powinien poinformować urzędowego lekarza weterynarii o:
1)
wieku zwierzęcia;
2)
miejscu pochodzenia zwierzęcia;
3)
części zwierzęcia, z której zostały pobrane próbki do badania.
Załącznik nr 3 - Badanie trychinoskopowe13)Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 8.
I.
Aparatura:
1)
trychinoskop żarówkowy o powiększeniu 30-40-krotnym i 80-100-krotnym lub stereomikroskop
optyczny z zespołem lusterkowym oraz źródłem światła o regulowanej intensywności;
2)
kompresor składający się z dwóch płytek szklanych, z których jedna jest podzielona
na równe obszary;
3)
małe zakrzywione nożyczki;
4)
mała pęseta;
5)
nóż do cięcia próbek;
6)
małe ponumerowane pojemniki do oddzielnego przechowywania próbek;
7)
zakraplacz;
8)
naczynie z kwasem octowym i naczynie z roztworem wodorotlenku potasu do rozjaśniania
zwapnień i zmiękczania suszonego mięsa.
II.
Pobieranie próbek
W przypadku całych tusz pobiera się kilka próbek wielkości orzecha laskowego z każdego
zwierzęcia:
1)
u świń domowych próbki pobiera się z obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej;
2)
u dzików próbki pobiera się z obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej
i dodatkowo z mięśni żuchwowych, z mięśni przedramienia, z mięśni międzyżebrowych
i mięśni języka, co razem daje sześć próbek z każdego poszczególnego zwierzęcia;
3)
jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni, wówczas pobiera się cztery próbki
z mięśni, które są dostępne;
4)
z każdego kawałka mięsa pobiera się cztery próbki wielkości orzecha laskowego z mięśni
prążkowanych, o ile to możliwe, niezawierające tłuszczu, pobrane w różnych miejscach
oraz w miarę możliwości z miejsc w pobliżu kości lub ścięgien.
III.
Procedura
1.
Kompresor wypełnia się 1,0 ± 0,1 g mięsa, co zwykle odpowiada 28 kawałkom wielkości
ziarna owsa. W razie potrzeby należy wypełnić dwa kompresory w celu zbadania 56 kawałków
wielkości ziarna owsa.
2.
Jeżeli świnia domowa posiada oba filary przepony, trychinoskopista wycina 28 kawałków
wielkości ziarna owsa z każdej z powyższych części całej tuszy, co łącznie daje 56
kawałków.
3.
Jeżeli występuje tylko jeden filar przepony, wycina się 56 kawałków z różnych miejsc,
jeśli to możliwe, z przejścia w część ścięgnistą.
4.
Każda z próbek pobranych z pozostałych czterech mięśni dzika jest dzielona na siedem
kawałków wielkości ziarna owsa, co łącznie daje 28 dodatkowych kawałków.
5.
Trychinoskopista ściska 56 kawałków (lub 84 kawałki) pomiędzy płytkami szklanymi w
taki sposób, aby można było przez tak przygotowany preparat odczytać druk.
6.
Jeżeli mięso badanych próbek jest suche i stare, preparaty muszą zostać zmiękczone
w mieszaninie jednej części roztworu wodorotlenku potasu z dwoma częściami wody przez
10-20 minut przed rozprasowaniem.
7.
Z każdej próbki pobranej z kawałków mięsa trychinoskopista wycina 14 kawałków rozmiaru
ziarna owsa, co łącznie daje 56 kawałków.
8.
Badanie mikroskopowe należy przeprowadzać w taki sposób, aby preparat został obejrzany
powoli i uważnie w powiększeniu 30-40-krotnym.
9.
Jeżeli badanie trychinoskopowe ujawni obszary podejrzane, muszą one zostać zbadane
przy największym powiększeniu trychinoskopu (80-100-krotnym).
10.
W przypadku wątpliwego wyniku badanie należy kontynuować na większej liczbie próbek
i preparatów, aż do otrzymania wymaganych informacji. Badanie trychinoskopowe należy
przeprowadzać przez przynajmniej 6 minut.
11.
Minimalny czas ustalony dla badania nie obejmuje czasu koniecznego do pobierania próbek
i przygotowania preparatów.
12.
Trychinoskopista nie może badać dziennie więcej niż 840 kawałków.
13)
Dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 8.