Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowegoz dnia 22 marca 2016 r.w sprawie uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów konserwatora zabytków
ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni oraz
archeologa 2)Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania
kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
tryb uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów:
a)
konserwatora zabytków ruchomych,
b)
konserwatora zabytków nieruchomych,
c)
konserwatora zabytkowej zieleni,
d)
archeologa;
2)
maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej, o której mowa w pkt 1, odbytej w państwie
innym niż Rzeczpospolita Polska.
§ 2.
1.
Osoba ubiegająca się o uznanie praktyki zawodowej do wykonywania zawodów, o których
mowa w § 1 pkt 1, zwana dalej „wnioskodawcą”, składa do ministra właściwego do spraw
kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwanego dalej „ministrem”, wniosek o uznanie
praktyki zawodowej, zwany dalej „wnioskiem”, wraz z dokumentami potwierdzającymi zakres
odbytej praktyki zawodowej, czas trwania i miejsce jej odbycia oraz nabyte podczas
odbywania tej praktyki umiejętności.
2.
Wniosek składa się w języku polskim, a dokumenty, o których mowa w ust. 1, w języku
oryginału wraz z ich tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego,
w przypadku gdy dokumenty te sporządzono w języku innym niż język oficjalny Unii Europejskiej.
§ 3.
1.
Minister dokonuje oceny formalnej wniosku.
2.
Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, minister wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia
wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
3.
W przypadku gdy wnioskodawca nie uzupełni wniosku w terminie, o którym mowa w ust.
2, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.
§ 4.
1.
Minister może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego
przebiegu praktyki zawodowej oraz zakresu działania podmiotu, w którym była ona odbywana.
2.
O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, minister zawiadamia
wnioskodawcę w formie pisemnej, wskazując termin przeprowadzenia tej rozmowy.
3.
W przypadku gdy wnioskodawca nie może uczestniczyć w rozmowie, o której mowa w ust.
1, w terminie, o którym mowa w ust. 2, minister na jego wniosek wyznacza inny termin.
4.
Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę, o której mowa w ust. 1, w terminie,
o którym mowa w ust. 2 albo 3, minister dokona rozstrzygnięcia na podstawie informacji
zawartych we wniosku i dokumentach, o których mowa w § 2 ust. 1.
§ 5.
1.
Minister uznaje praktykę zawodową odbytą w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska,
w formie decyzji, wskazując uznawany okres tej praktyki.
2.
Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej wynosi:
1)
9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do kierowania
lub samodzielnego wykonywania prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich
w dziedzinach objętych programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
4 lata - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do prowadzenia prac
konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich w dziedzinach nieobjętych
programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
18 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków nieruchomych;
4)
9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytkowej zieleni;
5)
12 miesięcy - w przypadku archeologa.
§ 6.
Wniosek rozpatruje się w terminie 90 dni od dnia:
1)
otrzymania wniosku albo
2)
uzupełnienia wniosku w przypadku otrzymania wniosku zawierającego braki formalne.
§ 7.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
2)
Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy
2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania
kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).