Ustawaz dnia 9 kwietnia 2015 r.o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy wykonawczej
Komisji 2014/37/UE z dnia 27 lutego 2014 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/671/EWG
odnoszącą się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących
dla dzieci w pojazdach (Dz. Urz. UE L 59 z 28.02.2014, str. 32).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 39:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Kierujący pojazdem samochodowym oraz osoba przewożona takim pojazdem wyposażonym w
pasy bezpieczeństwa są obowiązani korzystać z tych pasów podczas jazdy, z zastrzeżeniem
ust. 3, 3b i 3c.
”
,
b)
w ust. 2:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
osoby mającej zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do używania pasów bezpieczeństwa;”, -
-po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:„
6a)
żołnierza Żandarmerii Wojskowej podczas wykonywania czynności ochronnych;”, -
-w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 10 i 11 w brzmieniu:„
10)
dziecka w wieku poniżej 3 lat przewożonego pojazdem kategorii M2 i M3;11)
dziecka przewożonego na zasadach przewidzianych w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego .”,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Kierujący pojazdem kategorii M2 i M3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, wyposażonym w pasy bezpieczeństwa jest
obowiązany do poinformowania osób przewożonych pojazdem o obowiązku korzystania z
tych pasów podczas jazdy, chyba że zostały one o tym obowiązku poinformowane:
1)
przez znajdującą się w pojeździe osobę kierującą przewożoną grupą lub
2)
za pomocą urządzenia audiowizualnego, lub
3)
za pomocą znaku umieszczonego w widoczny sposób przy każdym miejscu siedzącym, zgodnego
ze wzorem określonym w załączniku do dyrektywy Rady z dnia 16 grudnia 1991 r. odnoszącej się do obowiązkowego stosowania
pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach (91/671/EWG) , zwanej dalej „dyrektywą nr 91/671/EWG”.
”
,
d)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W pojeździe kategorii M1, N1, N2i N3, o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, wyposażonym w pasy bezpieczeństwa lub
urządzenia przytrzymujące dla dzieci, dziecko mające mniej niż 150 cm wzrostu jest
przewożone, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 3b, w foteliku bezpieczeństwa
dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci, zgodnym z:
1)
masą i wzrostem dziecka oraz
2)
właściwymi warunkami technicznymi określonymi w przepisach Unii Europejskiej lub w
regulaminach EKG ONZ dotyczących urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojeździe.
”
,
e)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu:
„
3a.
Foteliki bezpieczeństwa dla dziecka oraz inne urządzenia przytrzymujące dla dzieci
są instalowane w pojeździe, zgodnie z zaleceniami producenta urządzenia, wskazującymi,
w jaki sposób urządzenie może być bezpiecznie stosowane.
3b.
Zezwala się na przewożenie w pojeździe kategorii M1, N1, N2i N3,o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, na tylnym siedzeniu pojazdu, dziecka mającego
co najmniej 135 cm wzrostu przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa w przypadkach,
kiedy ze względu na masę i wzrost dziecka nie jest możliwe zapewnienie fotelika bezpieczeństwa
dla dziecka lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci zgodnego z warunkami,
o których mowa w ust. 3.
3c.
Zezwala się na przewożenie w pojeździe kategorii M1 i N1,o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, na tylnym siedzeniu pojazdu, trzeciego
dziecka w wieku co najmniej 3 lat, przytrzymywanego za pomocą pasów bezpieczeństwa,
w przypadku gdy dwoje dzieci jest przewożonych w fotelikach bezpieczeństwa dla dziecka
lub innych urządzeniach przytrzymujących dla dzieci, zainstalowanych na tylnych siedzeniach
pojazdu i nie ma możliwości zainstalowania trzeciego fotelika bezpieczeństwa dla dziecka
lub innego urządzenia przytrzymującego dla dzieci.
”
,
f)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przepis ust. 3 nie dotyczy przewozu dziecka:
1)
taksówką;
2)
specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego, o którym mowa w art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym ;
3)
pojazdem Policji, Straży Granicznej lub straży gminnej (miejskiej);
4)
mającego zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do przewożenia w foteliku bezpieczeństwa
dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci.
”
,
g)
dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Zaświadczenia lekarskie, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, zawierają:
1)
imię i nazwisko;
2)
numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),
a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - serię, numer i nazwę dokumentu
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę państwa, które wydało ten dokument;
3)
okres ważności;
4)
znak graficzny zgodny ze wzorem określonym w art. 5 dyrektywy nr 91/671/EWG.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu
określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń lekarskich, o których mowa w ust.
2 pkt 1 i ust. 4 pkt 4, kierując się przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi obowiązkowego
stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach
oraz mając na uwadze potrzebę ujednolicenia stosowanych dokumentów.
”
;
2)
w art. 45 w ust. 2:
a)
pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4)
przewożenia w foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym
dla dzieci dziecka siedzącego tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pojazdu
samochodowego wyposażonego w poduszkę powietrzną dla pasażera, która jest aktywna
podczas przewożenia dziecka;
5)
przewożenia dziecka w wieku poniżej 3 lat w pojeździe kategorii M1, N1, N2i N3,o których mowa w załączniku nr 2 do ustawy, niewyposażonym w pasy bezpieczeństwa i
fotelik bezpieczeństwa dla dziecka lub w pasy bezpieczeństwa i inne urządzenie przytrzymujące
dla dzieci;
”
,
b)
dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
przewożenia na przednim siedzeniu pojazdu samochodowego, poza fotelikiem bezpieczeństwa
dla dziecka lub innym urządzeniem przytrzymującym dla dzieci, dziecka mającego mniej
niż 150 cm wzrostu.
”
;
3)
w art. 80k w ust. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
niedopełnieniem obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa lub przewożenia dziecka
w foteliku bezpieczeństwa dla dziecka lub innym urządzeniu przytrzymującym dla dzieci;
”
.
Art. 2.
Orzeczenia lekarskie o przeciwwskazaniu do używania pasów, o których mowa w art. 39
ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, zachowują ważność
przez okres, na jaki zostały wydane, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy od dnia wejścia
w życie ustawy.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy wykonawczej
Komisji 2014/37/UE z dnia 27 lutego 2014 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/671/EWG
odnoszącą się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących
dla dzieci w pojazdach (Dz. Urz. UE L 59 z 28.02.2014, str. 32).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768,
822 i 970 oraz z 2015 r. poz. 211 i 541.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1421 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 1863.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1245 i 1635 oraz z 2014 r. poz. 1802.