Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwojuz dnia 4 marca 2015 r.w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry dydaktycznej
- Załącznik nr 2 - Wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu
- Załącznik nr 3 - Wzór sprawozdania z audytu w stacji pilotowej lub ośrodku szkolenia pilotów oraz wzór karty niezgodności
- Załącznik nr 4 - Wzór certyfikatu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 107b ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim zarządza się, co następuje:
§ 1.
Przepisy rozporządzenia określają:
1)
warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania stacji pilotowych,
zwanych dalej „stacjami”;
2)
warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania ośrodków szkolenia
pilotów, zwanych dalej „ośrodkami”;
3)
wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej oraz kwalifikacji kadry stacji lub
ośrodków.
§ 2.
1.
Stacja lub ośrodek zostają uznane w zakresie szkolenia pilotów morskich, jeżeli:
1)
szkolenia są prowadzone:
a)
przez kadrę posiadającą kwalifikacje zgodne z minimalnymi wymaganiami określonymi
w załączniku nr 1 do rozporządzenia,
b)
w pomieszczeniach i z użyciem sprzętu spełniających wymagania określone w załączniku
nr 2 do rozporządzenia,
c)
zgodnie z programami szkoleń określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 107b ust. 5 pkt 4-6 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”,
d)
w sposób, który zapewnia zrealizowanie praktyki pilotowej;
2)
posiadają system zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej potwierdzony
odpowiednim dokumentem, przy czym w nowo tworzonych stacjach lub ośrodkach system
zarządzania jakością powinien być potwierdzony certyfikatem uzyskanym w okresie roku
od rozpoczęcia działalności szkoleniowej.
2.
Stacja lub ośrodek mogą zostać uznane jedynie w zakresie szkolenia na symulatorze
dla pilotów morskich, jeżeli spełnią warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a-c i pkt
2.
§ 3.
W celu uznania albo odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się
audyt.
§ 4.
1.
Wniosek o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, zawierający określenie zakresu
audytu, składa szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka do ministra właściwego do
spraw gospodarki morskiej.
2.
Wniosek o przeprowadzenie audytu w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka
składa się nie później niż 3 miesiące przed upływem terminu ważności istniejącego
uznania.
§ 5.
1.
Do wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, należy dołączyć:
1)
regulamin funkcjonowania stacji lub statut ośrodka;
2)
akt o utworzeniu stacji lub akt założycielski ośrodka;
3)
zaświadczenie o wpisie ośrodka do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zakładanych
przez osoby prawne lub fizyczne prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego;
4)
kopię dokumentu potwierdzającego wdrożenie i funkcjonowanie systemu zarządzania jakością
w zakresie działalności szkoleniowej, z wyłączeniem nowo tworzonych stacji lub ośrodków;
5)
opis posiadanej bazy szkoleniowej oraz wykaz pomieszczeń i sprzętu służących do szkolenia
pilotów morskich;
6)
opis wewnętrznego systemu kontroli realizacji programów szkolenia;
7)
informację dotyczącą kadry, obejmującą imiona, nazwiska, zakres i poziom kwalifikacji,
w tym kwalifikacji morskich jej członków, oraz wskazanie poszczególnych zajęć prowadzonych
przez tę kadrę;
8)
programy szkolenia pilotów morskich realizowane w stacji lub ośrodku, w tym:
a)
opis metod sprawdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji,
b)
spis posiadanych pomocy szkoleniowych niezbędnych do szkolenia pilotów morskich;
9)
wzory wydawanych zaświadczeń o ukończeniu szkoleń;
10)
opis warunków przeprowadzenia i zaliczenia zajęć na symulatorze;
11)
opis warunków prowadzenia i zaliczania praktyki pilotowej.
2.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-10, należy dołączyć również w przypadku złożenia
wniosku o przeprowadzenie audytu w celu uznania stacji lub ośrodka w zakresie szkolenia
na symulatorze dla pilotów morskich.
§ 6.
Po otrzymaniu kompletnego wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, minister
właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza spośród osób wpisanych na listę audytorów,
o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy, zespół audytujący, który przeprowadza audyt
w zakresie określonym we wniosku.
§ 7.
1.
Audyt w celu uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się w terminie trzech miesięcy
od dnia złożenia wniosku.
2.
Audyt w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się nie później
niż przed upływem terminu ważności istniejącego uznania.
§ 8.
Audytowi przeprowadzanemu w stacji lub ośrodku podlega:
1)
organizacja i realizacja procesu szkolenia;
2)
dokumentacja prowadzonego lub planowanego szkolenia;
3)
zgodność kwalifikacji kadry stacji lub ośrodka, w tym kwalifikacji morskich, z minimalnymi
wymaganiami dotyczącymi prowadzenia poszczególnych zajęć.
§ 9.
W ramach audytu zespół audytujący:
1)
weryfikuje wniosek i złożoną dokumentację;
2)
przeprowadza czynności audytowe w stacji lub ośrodku obejmujące weryfikację zgodności
przedstawionej przez stację lub ośrodek dokumentacji ze stanem faktycznym;
3)
weryfikuje działania podjęte w związku z wykonaniem zaleceń wynikających z kart niezgodności,
o których mowa w § 10 ust. 3.
§ 10.
1.
Po przeprowadzeniu czynności audytowych, o których mowa w § 9 pkt 2, zespół audytujący
sporządza sprawozdanie w dwóch egzemplarzach.
2.
Audytor wiodący przekazuje sprawozdanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki
morskiej. Drugi egzemplarz sprawozdania przekazuje szefowi pilotów stacji albo kierownikowi
ośrodka.
3.
W przypadku stwierdzenia niezgodności lub niezgodności zagrażającej osiągnięciu zakładanych
efektów szkolenia, zwanej dalej „niezgodnością dużą”, audytor wiodący sporządza dodatkowo
w dwóch egzemplarzach karty niezgodności, odrębnie dla niezgodności albo niezgodności
dużej, i określa w nich szczegóły niezgodności oraz termin przekazania informacji
o podjętych działaniach korygujących. Jeden egzemplarz karty niezgodności wraz ze
sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 1, przekazuje szefowi pilotów stacji lub kierownikowi
ośrodka.
§ 11.
1.
Szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka informuje na piśmie audytora wiodącego o
podjętych działaniach korygujących i określa sposób i termin usunięcia niezgodności
lub niezgodności dużej.
2.
Audytor wiodący po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, analizuje je oraz
karty niezgodności i w przypadku akceptacji działań korygujących podjętych przez stację
lub ośrodek zamyka wystawione karty niezgodności przez dokonanie stosownej adnotacji.
3.
Audytor wiodący zamyka także karty niezgodności w przypadku:
1)
braku akceptacji podjętych działań korygujących zawartych w informacji, o której mowa
w ust. 1;
2)
nieotrzymania informacji o planowanych lub podjętych działaniach korygujących w terminie,
o którym mowa w § 10 ust. 3.
4.
Po zamknięciu kart niezgodności audytor wiodący przekazuje je ministrowi właściwemu
do spraw gospodarki morskiej.
§ 12.
1.
Audytor wiodący, w zależności od wyniku audytu, składa wniosek o udzielenie albo nieudzielenie
uznania, odnowienie uznania, zawieszenie uznania albo cofnięcie uznania.
2.
W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej audytor wiodący składa wniosek do ministra
właściwego do spraw gospodarki morskiej o zawieszenie uznania do czasu usunięcia tej
niezgodności.
§ 13.
Wzór sprawozdania oraz wzór kart niezgodności i niezgodności dużej określa załącznik
nr 3 do rozporządzenia.
§ 14.
Do decyzji o uznaniu stacji lub ośrodka dołącza się certyfikat uznania, którego wzór
określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
§ 15.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1068, z 2013 r.
poz. 852, z 2014 r. poz. 609 i 768 oraz z 2015 r. poz. 222.
Załącznik nr 1 - Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry dydaktycznej
|
*) Międzynarodowa konwencja o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania
im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1978 r.
(Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i 202, z 1999 r. Nr 30, poz. 286 oraz z 2013 r.
poz. 1092 i 1093).
Załącznik nr 2 - Wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu
Pomieszczenia przeznaczone do prowadzenia szkolenia, w tym pomieszczenia udostępniane
kandydatom na pilotów i pilotom do nauki własnej, są wyposażone w sprzęt umożliwiający
właściwe przekazanie treści szkolenia (np. projektor multimedialny, tablicę multimedialną,
stanowisko do e-learningu) oraz materiały obejmujące zagadnienia objęte nauką własną.
|
*) Międzynarodowa konwencja o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania
im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1978 r.
(Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i 202, z 1999 r. Nr 30, poz. 286 oraz z 2013 r.
poz. 1092 i 1093).