Ustawaz dnia 7 listopada 2014 r.o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz niektórych
innych ustaw 1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2012/33/UE z dnia 21 listopada 2012 r. zmieniającą dyrektywę Rady 1999/32/WE
w zakresie zawartości siarki w paliwach żeglugowych (Dz. Urz. UE L 327 z 27.11.2012,
str. 1).
Spis treści
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki wprowadza się następujące zmiany:
1)
odnośnik nr 1 otrzymuje brzmienie:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywy:
1)
dyrektywę Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnoszącą się do redukcji zawartości
siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniającą dyrektywę 93/12/EWG ;
2)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/59/WE z dnia 27 listopada 2000 r. w
sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości
ładunku ;
3)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w
sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów
na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich ;
4)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w
sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu ;
5)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/33/UE z dnia 21 listopada 2012 r. zmieniającą
dyrektywę Rady 1999/32/WE w zakresie zawartości siarki w paliwach żeglugowych .
”
;
2)
w art. 1 w pkt 1 w lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w
brzmieniu:
„
d)
Międzynarodowej konwencji w sprawie kontroli szkodliwych systemów przeciwporostowych na statkach,
podpisanej w Londynie dnia 5 października 2001 r. , zwanej dalej „Konwencją AFS”;
”
;
3)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
Do zapobiegania zanieczyszczaniu morza związanego z uprawianiem żeglugi lub prowadzeniem
innej działalności morskiej przez statki stosuje się postanowienia Konwencji MARPOL,
Konwencji o zatapianiu, Konwencji AFS, a na Morzu Bałtyckim - również postanowienia
Konwencji Helsińskiej 1992.
”
;
4)
w art. 6 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
dla statków objętych Konwencją AFS - w postanowieniach tej konwencji.
”
;
5)
w art. 9 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
statek przed rozpoczęciem żeglugi, w czasie żeglugi lub innej działalności morskiej
oraz po zakończeniu żeglugi odpowiadał wymaganiom w zakresie zapobiegania zanieczyszczaniu
morza, potwierdzonym odpowiednimi świadectwami, oraz posiadał plan zabezpieczenia
przed zanieczyszczeniem morza;
2)
prowadzono na bieżąco wymagane zapisy olejowe, zapisy ładunkowe, zapisy o postępowaniu
z odpadami oraz zapisy dotyczące każdorazowego przejścia na zasilanie paliwem innym
niż aktualnie używane;
”
;
6)
w art. 10 dodaje się ust. 11 w brzmieniu:
„
11.
Jeżeli statek opuści port, nie dopełniając obowiązku zdania odpadów i pozostałości
ładunkowych do portowych urządzeń odbiorczych, dyrektor urzędu morskiego właściwy
dla portu, który opuścił statek, niezwłocznie informuje o niedopełnieniu tego obowiązku
właściwe władze w następnym porcie, do którego ma zawinąć statek.
”
;
7)
w art. 13c:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z zastrzeżeniem wyjątków określonych w Konwencji MARPOL, zabrania się na statkach
o polskiej przynależności oraz na statkach o obcej przynależności przebywających w
polskich obszarach morskich używania paliwa żeglugowego niespełniającego wymagań lub
dodatkowych kryteriów jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 13f ust. 3 i 4.
”
,
b)
dodaje się ust. 2-5 w brzmieniu:
„
2.
Na statkach o polskiej przynależności oraz na statkach o obcej przynależności przebywających
w polskich obszarach morskich dopuszcza się stosowanie metod redukcji emisji, jako
alternatywę dla stosowania paliwa żeglugowego spełniającego wymagania i dodatkowe
kryteria jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 13f ust. 3 i
4.
3.
Przez metodę redukcji emisji rozumie się stosowanie elementu instalacji, materiału,
urządzenia instalowanego na statku, procedury, alternatywnego paliwa lub inną metodę,
zapewniające osiągnięcie redukcji emisji dwutlenku siarki, którą można zweryfikować,
oznaczyć ilościowo i zastosować. Minimalne kryteria, które powinny spełniać metody
redukcji emisji, określa załącznik II do dyrektywy Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnoszącej się do redukcji zawartości
siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniającej dyrektywę 93/12/EWG .
4.
Na statkach, na których stosuje się metodę redukcji emisji, należy uzyskiwać w sposób
ciągły redukcję emisji dwutlenku siarki co najmniej do poziomu stanowiącego równoważną
wartość emisji dwutlenku siarki, którą uzyskiwano by, stosując paliwo żeglugowe spełniające
wymagania i dodatkowe kryteria jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 13f ust. 3 i 4. Równoważne wartości emisji dwutlenku siarki określa załącznik
I do dyrektywy, o której mowa w ust. 3.
5.
Na statkach cumujących w portach dopuszcza się, jako alternatywę dla stosowania metod
redukcji emisji, stosowanie rozwiązania polegającego na korzystaniu z lądowych systemów
zasilania, o ile są one dostępne w danym porcie.
”
;
8)
uchyla się art. 13d;
9)
po art. 13d dodaje się art. 13da-13dg w brzmieniu:
„
Art. 13da.
1.
Przeprowadzenie testów metod redukcji emisji jest dopuszczalne w przypadku spełniania
następujących warunków:
1)
testy przeprowadza się na statkach z zainstalowanymi urządzeniami zapewniającymi nieprzerwane
monitorowanie emisji gazów wylotowych, wyposażonymi w zabezpieczenia uniemożliwiające
ich otwarcie, zakłócenie ich pracy i zmianę zapisanych na nich danych;
2)
przez cały okres przeprowadzania testów stosuje się urządzenia, o których mowa w pkt
1;
3)
podczas przeprowadzania testów zagospodarowuje się odpady powstałe zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz
pozostałości ładunkowych ze statków;
4)
podczas przeprowadzania testów dokonuje się oceny ich wpływu na środowisko morskie,
w tym na ekosystemy w portach, przystaniach i ujściach rzek.
2.
Przeprowadzenie testów metod redukcji emisji na statkach o polskiej przynależności
oraz na statkach o obcej przynależności przebywających w polskich obszarach morskich
wymaga uzyskania pozwolenia.
3.
Wniosek o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji składa
się do dyrektora urzędu morskiego właściwego dla obszaru, w którym planuje się przeprowadzenie
testów metod redukcji emisji.
4.
Wniosek o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji zawiera:
1)
dane armatora - w przypadku:
a)
osoby fizycznej - imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer telefonu, adres poczty
elektronicznej,
b)
osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej - nazwę
i adres siedziby głównej, numer telefonu, adres poczty elektronicznej;
2)
dane statku, na którym będą przeprowadzane testy metod redukcji emisji, w tym:
a)
nazwę,
b)
numer identyfikacyjny statku nadany przez Międzynarodową Organizację Morską,
c)
port macierzysty,
d)
przynależność,
e)
opis metody redukcji emisji, która będzie poddana testom,
f)
termin i oznaczenie miejsca przeprowadzania testów metod redukcji emisji.
5.
Do wniosku o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji dołącza
się:
1)
dokumentację potwierdzającą możliwość osiągnięcia równoważnej wartości emisji dwutlenku
siarki, o której mowa w art. 13c ust. 4;
2)
oświadczenie armatora o zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku i spełnieniu
warunków, o których mowa w ust. 1, o następującej treści:
„
Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji
emisji są kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są warunki uzyskania pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji
emisji i spełniam warunki określone w art. 13da ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza
przez statki .
”
.
6.
Klauzula, o której mowa w ust. 5, zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych zeznań.
Art. 13db.
1.
Pozwolenie na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji wydaje, w drodze decyzji,
dyrektor urzędu morskiego, właściwy dla obszaru, w którym planuje się przeprowadzenie
testów metod redukcji emisji, na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy, z tym że okres
ważności pozwolenia nie obejmuje okresu, o którym mowa w ust. 4.
2.
Wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji dotyczącego:
1)
obszaru wykraczającego poza obszar właściwości dyrektora urzędu morskiego, do którego
został złożony wniosek o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji
emisji - wymaga uzgodnienia z dyrektorem urzędu morskiego właściwym dla obszaru, w
którym również planuje się przeprowadzenie testów metod redukcji emisji;
2)
obszarów znajdujących się poza polskimi obszarami morskimi - wymaga poinformowania
przez dyrektora urzędu morskiego, do którego został złożony wniosek:
a)
armatora - o konieczności uzyskania pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji
emisji także od właściwych organów państw, na których obszarach morskich armator również
planuje przeprowadzenie testów metod redukcji emisji,
b)
właściwych organów państw, na których obszarach morskich armator również planuje przeprowadzenie
testów - o otrzymaniu wniosku o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod
redukcji emisji.
3.
W pozwoleniu na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji określa się:
1)
nazwę i adres siedziby armatora albo jego imię i nazwisko oraz adres zamieszkania,
a także numer telefonu i adres poczty elektronicznej;
2)
dane statku, na którym będą przeprowadzane testy metod redukcji emisji, w tym:
a)
nazwę,
b)
numer identyfikacyjny statku nadany przez Międzynarodową Organizację Morską,
c)
port macierzysty,
d)
przynależność;
3)
opis metody redukcji emisji, której będą przeprowadzane testy;
4)
termin i oznaczenie miejsca przeprowadzania testów metod redukcji emisji.
4.
Przy określaniu terminu przeprowadzania testów metod redukcji emisji, uwzględnia się
termin wskazany we wniosku o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji
emisji, z tym że termin rozpoczęcia testów nie może przypadać wcześniej niż po upływie
7 miesięcy od dnia wydania pozwolenia.
Art. 13dc.
Dyrektor urzędu morskiego odmawia, w drodze decyzji, wydania pozwolenia na przeprowadzenie
testów metod redukcji emisji, w przypadku gdy wniosek o wydanie pozwolenia na przeprowadzenie
testów metod redukcji emisji nie spełnia warunków, o których mowa w art. 13da ust.
4 i 5.
Art. 13dd.
Dyrektor urzędu morskiego cofa, w drodze decyzji, pozwolenie na przeprowadzenie testów
metod redukcji emisji, w przypadku gdy armator nie spełnia warunków, o których mowa
w art. 13da ust. 1.
Art. 13de.
Podczas przeprowadzania testów metod redukcji emisji dopuszcza się stosowanie paliwa
żeglugowego niespełniającego wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 13f ust. 3 i 4.
Art. 13df.
1.
Armator przekazuje wyniki testów metod redukcji emisji dyrektorowi urzędu morskiego,
który wydał pozwolenie na ich przeprowadzenie, w terminie nie później niż po upływie
5 miesięcy od dnia ich zakończenia.
2.
Dyrektor urzędu morskiego udostępnia wyniki testów metod redukcji emisji w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.
Art. 13dg.
1.
Zatwierdzenia metod redukcji emisji objętych przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim dokonują notyfikowane jednostki certyfikujące, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności .
2.
Stosowanie metod redukcji emisji nieobjętych przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyposażeniu morskim jest dopuszczalne pod warunkiem ich zatwierdzenia zgodnie z przepisami Unii Europejskiej
dotyczącymi metod redukcji emisji oraz z uwzględnieniem:
1)
wytycznych opracowanych przez Międzynarodową Organizację Morską dotyczących metod
redukcji emisji;
2)
wyników przeprowadzonych testów metod redukcji emisji;
3)
ich wpływu na środowisko, w tym możliwych do uzyskania poziomów redukcji emisji dwutlenku
siarki, a także wpływu na ekosystemy w portach, przystaniach i ujściach rzek;
4)
możliwości monitorowania i weryfikacji metod redukcji emisji.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej ogłasza, w drodze obwieszczenia, informacje
o wytycznych opracowanych przez Międzynarodową Organizację Morską dotyczących metod
redukcji emisji, mając na uwadze potrzebę upowszechniania wiedzy o zasadach dotyczących
ochrony środowiska przed zanieczyszczeniami ze statków.
”
;
10)
w art. 13e:
a)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Dostawca informuje dyrektora urzędu morskiego o zmianie danych, o których mowa w ust.
3, w terminie 30 dni od dnia dokonania zmiany.
”
,
b)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Dyrektor urzędu morskiego udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach
podmiotowych obsługującego go urzędu aktualną listę dostawców działających na obszarze
jego właściwości. Lista zawiera nazwy dostawców, ich siedziby, adresy korespondencyjne,
numery telefonów oraz określenie rodzajów dostarczanych przez nich paliw.
”
;
11)
w art. 13f:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
W przypadku gdy kapitan statku o polskiej przynależności znajdującego się poza polskimi
obszarami morskimi nie może nabyć paliwa żeglugowego o zawartości siarki dopuszczalnej
na danym obszarze morskim, powiadamia o tym dyrektora urzędu morskiego właściwego
dla portu macierzystego statku oraz właściwe władze portu przeznaczenia.
2b.
W przypadku gdy kapitan statku znajdującego się w polskich obszarach morskich nie
może nabyć paliwa żeglugowego o zawartości siarki dopuszczalnej na tych obszarach
morskich, powiadamia o tym dyrektora urzędu morskiego właściwego dla obszaru, w którym
znajduje się statek, administrację państwa przynależności statku, oraz właściwe władze
portu przeznaczenia.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące zawartości
siarki w paliwie żeglugowym, w tym sposób jej oznaczania, mając na względzie przepisy
Unii Europejskiej w zakresie ograniczenia zawartości siarki w paliwach.
”
;
12)
w art. 13g po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
„
2a.
W przypadku ustalenia w wyniku kontroli, że na danym statku nie przestrzega się norm
dotyczących zawartości siarki w paliwie żeglugowym, dyrektor urzędu morskiego:
1)
żąda od kapitana tego statku podjęcia działań mających na celu dostosowanie paliwa
żeglugowego do określonych norm, o ile jest to możliwe;
2)
może zażądać od kapitana tego statku przedstawienia:
a)
wykazu działań podjętych w celu osiągnięcia zgodności z wymaganiami dotyczącymi zawartości
siarki w paliwie żeglugowym na danym obszarze morskim,
b)
dowodu, że podjęto próbę nabycia paliwa żeglugowego o zawartości siarki wymaganej
na danym obszarze morskim zgodnie z planem podróży oraz, jeżeli paliwo to nie było
dostępne w miejscu, w którym zaplanowano jego nabycie, że podjęto próbę zlokalizowania
alternatywnych źródeł takiego paliwa, a także że pomimo podjęcia tych prób nabycie
takiego paliwa nie było możliwe.
2b.
Za dowód podjęcia próby nabycia paliwa żeglugowego o zawartości siarki dopuszczalnej
na danym obszarze morskim uznaje się pisemne oświadczenie dostawcy o braku dostępności
takiego paliwa w danym porcie.
2c.
Przy podejmowaniu działań, o których mowa w ust. 2a, dyrektor urzędu morskiego uwzględnia
ustalony plan podróży danego statku, w tym planowany termin opuszczenia portu.
”
;
13)
po art. 13i dodaje się art. 13j w brzmieniu:
„
Art. 13j.
1.
Dyrektor urzędu morskiego przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki
morskiej:
1)
informację o udzieleniu pozwolenia na przeprowadzenie testów metod redukcji emisji;
2)
wyniki testów metod redukcji emisji;
3)
informację o niemożności nabycia przez kapitana statku paliwa żeglugowego o zawartości
siarki dopuszczalnej na danym obszarze morskim.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej przekazuje Komisji Europejskiej:
1)
informację, o której mowa w ust. 1 pkt 1 - w terminie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia
testów metod redukcji emisji;
2)
wyniki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 - w terminie 6 miesięcy od dnia zakończenia
testów metod redukcji emisji;
3)
informację, o której mowa w ust. 1 pkt 3 - niezwłocznie po jej otrzymaniu.
”
;
14)
w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
przeglądów i inspekcji oraz sposób, zakres i terminy ich przeprowadzania, sposób wydawania
i potwierdzania oraz wzory międzynarodowych świadectw, o których mowa w art. 8, w
zakresie ochrony morza przed zanieczyszczaniem przez statki, z uwzględnieniem przepisów
międzynarodowych oraz przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie przeprowadzania
inspekcji i przeglądów na statkach.
”
;
15)
w art. 26 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
przeprowadzić, na statku w porcie lub bazie przeładunkowej na morzu, inspekcje w zakresie
i trybie przewidzianym w art. 28 oraz kontrole książek zapisów olejowych, ładunkowych,
odpadów powstających na statku oraz zapisów o każdorazowym przejściu na zasilanie
paliwem innym niż aktualnie używane, w celu ustalenia, czy ze statku nie dokonano
zrzutu szkodliwych substancji lub emisji siarki z naruszeniem postanowień Konwencji;
wyniki inspekcji ujmuje się w sprawozdaniu, które przekazuje się kapitanowi statku,
”
;
16)
w art. 37 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
nie prowadzi w sposób zgodny z wymogami Konwencji MARPOL książki zapisów olejowych,
ładunkowych, odpadów powstających na statku oraz zapisów o każdorazowym przejściu
na zasilanie paliwem innym niż aktualnie używane,
”
;
17)
w art. 38 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:
„
2.
Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 36-37a, ustala się z uwzględnieniem
zakresu naruszeń, korzyści finansowych uzyskanych z tytułu naruszeń i powtarzalności
naruszeń.
3.
Kary pieniężnej, o której mowa w art. 36a pkt 10, nie nakłada się, w przypadku gdy
przedstawione wykazy i dowody, o których mowa w art. 13g ust. 2a, wykazały, że nie
było możliwe nabycie paliwa żeglugowego zawierającego dopuszczalną zawartość siarki.
”
;
18)
załącznik otrzymuje brzmienie określone w załączniku do ustawy.
Art. 2.
W ustawie z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski w art. 255 § 1b otrzymuje brzmienie:
„
§ 1b.
Na listę dyspaszerów wpisuje się dyspaszera, jeżeli spełnia wymagania kwalifikacyjne
określone w przepisach wydanych na podstawie § 4.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących praw pasażerów
podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
Przepis art. 182a § 1a ustawy, o której mowa w art. 5, dodany niniejszą ustawą, traci
moc z dniem 31 grudnia 2018 r.
”
.
Art. 4.
Do ustalenia wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 36-37a ustawy zmienianej
w art. 1, za naruszenia popełnione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje
się przepisy dotychczasowe.
Art. 5.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13f ust. 3 oraz art. 14
ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 13f ust. 3 oraz art. 14 ust. 4 ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej niż przez 12 miesięcy od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2012/33/UE z dnia 21 listopada 2012 r. zmieniającą dyrektywę Rady 1999/32/WE
w zakresie zawartości siarki w paliwach żeglugowych (Dz. Urz. UE L 327 z 27.11.2012,
str. 1).
2)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski
oraz ustawę z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących praw
pasażerów podróżujących drogą morską i drogą wodną śródlądową.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr
86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226,
poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192,
poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,
poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166,
poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz.
1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125,
poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz.
1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202,
Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz.
767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr
240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905, 1036 i 1247 oraz z 2014 r.
poz. 538.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 102, poz. 586 i Nr 227, poz. 1367, z 2012 r. poz. 1529, z 2013 r. poz. 898 oraz
z 2014 r. poz. 822.
Załącznik - Opłaty za przeprowadzanie inspekcji i wystawianie lub potwierdzanie międzynarodowych świadectw
1.
Za inspekcję wstępną przed oddaniem statku do eksploatacji i wydanie międzynarodowego
świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu olejami”
w wysokości:
1.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 6500 PLN
1.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 6700 PLN
1.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 7700
PLN
1.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 10
000 PLN
1.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 8400 PLN.
2.
Za inspekcję wstępną statku eksploatowanego i wydanie międzynarodowego świadectwa
pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu olejami” w wysokości:
2.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 2900 PLN
2.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 3000 PLN
2.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 3400
PLN
2.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 4300
PLN
2.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 3800 PLN.
3.
Za inspekcję i za odnowienie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu olejami” w wysokości:
3.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 2500 PLN
3.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 2600 PLN
3.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 2900
PLN
3.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 3700
PLN
3.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 2800 PLN.
4.
Za inspekcję pośrednią i za potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu olejami” w wysokości:
4.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 800 PLN
4.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 900 PLN
4.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 1000
PLN
4.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 1300
PLN
4.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 1000 PLN.
5.
Za inspekcję roczną i za potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu olejami” w wysokości:
5.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 650 PLN
5.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 700 PLN
5.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 750 PLN
5.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 950
PLN
5.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 700 PLN.
6.
Za inspekcje zbiornikowców do przewozu produktów ropopochodnych w wysokości obliczonej
według zasad określonych w punktach 1.1 do 1.5, podwyższone o 40%.
7.
Za inspekcję wstępną przed oddaniem statku do eksploatacji i wydanie międzynarodowego
świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu przez
statki przewożące luzem szkodliwe substancje ciekłe” w wysokości:
7.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 6500 PLN
7.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 6800 PLN
7.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 8000
PLN
7.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 11
000 PLN
7.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 9000 PLN.
8.
Za inspekcję wstępną statku eksploatowanego i wydanie międzynarodowego świadectwa
pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu przez statki
przewożące luzem szkodliwe substancje ciekłe” w wysokości:
8.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 3100 PLN
8.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 3200 PLN
8.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 3750
PLN
8.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 5000
PLN
8.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 3900 PLN.
9.
Za inspekcję i odnowienie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat
o zapobieganiu zanieczyszczeniu przez statki przewożące luzem szkodliwe substancje
ciekłe” w wysokości:
9.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 2500 PLN
9.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 2600 PLN
9.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 3000
PLN
9.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 4000
PLN
9.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 3000 PLN.
10.
Za inspekcję pośrednią i potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu przez statki przewożące luzem szkodliwe
substancje ciekłe” w wysokości:
10.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 850 PLN
10.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 900 PLN
10.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 1000
PLN
10.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 1400
PLN
10.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 1000 PLN.
11.
Za inspekcję roczną i potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu przez statki przewożące luzem szkodliwe
substancje ciekłe” w wysokości:
11.1.
Statki o pojemności brutto (GT) do 500 jednostek - 650 PLN
11.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 500 jednostek do 2000 jednostek - 700 PLN
11.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 2000 jednostek do 10 000 jednostek - 750 PLN
11.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 10 000 jednostek do 30 000 jednostek - 1000
PLN
11.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 30 000 jednostek - za każde następne 20 000
jednostek dodatkowo 750 PLN.
12.
Za inspekcję wstępną przed oddaniem statku do eksploatacji i wydanie międzynarodowego
świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu ściekami”
w wysokości obliczonej według wzoru:
(2 × N × 90) + 500 PLN
gdzie
N - oznacza łączną liczbę członków załogi, pasażerów oraz personelu specjalnego.
13.
Za inspekcję wstępną statku eksploatowanego i wydanie międzynarodowego świadectwa
pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu ściekami” w wysokości
obliczonej według wzoru:
(1,2 × N × 90) + 500 PLN
gdzie
N - oznacza łączną liczbę członków załogi, pasażerów oraz personelu specjalnego.
14.
Za inspekcję i odnowienie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat
o zapobieganiu zanieczyszczeniu ściekami” w wysokości obliczonej według wzoru:
(N × 90) + 500 PLN
-
-maksymalna opłata 5500 PLN
gdzie
N - oznacza łączną liczbę członków załogi, pasażerów oraz personelu specjalnego.
15.
Za inspekcję roczną i potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu ściekami” w wysokości obliczonej według
wzoru:
(0,25 × N × 90) + 500 PLN
-
-maksymalna opłata 1650 PLN
gdzie
N - oznacza łączną liczbę członków załogi, pasażerów oraz personelu specjalnego.
16.
Za inspekcję wstępną przed oddaniem statku do eksploatacji i wydanie międzynarodowych
świadectw pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu powietrza
przez statki” oraz „Międzynarodowy certyfikat efektywności energetycznej” w wysokości:
16.1.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych do 1000 kW - 6600 PLN
16.2.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 1000 do 3000 kW - 6850 PLN
16.3.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 3000 do 10 000 kW - 7700
PLN
16.4.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 10 000 do 20 000 kW - 8900
PLN
16.5.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 20 000 do 30 000 kW - 10
000 PLN
16.6.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych powyżej 30 000 kW - za każde
następne 5000 kW dodatkowo 6600 PLN.
17.
Za inspekcję wstępną statku eksploatowanego i wydanie międzynarodowych świadectw pod
nazwą „Międzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu powietrza przez statki”
oraz „Międzynarodowy certyfikat efektywności energetycznej” w wysokości:
17.1.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych do 1000 kW - 2950 PLN
17.2.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 1000 do 3000 kW - 3000 PLN
17.3.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 3000 do 10 000 kW - 3400
PLN
17.4.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 10 000 do 20 000 kW - 3850
PLN
17.5.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 20 000 do 30 000 kW - 4300
PLN
17.6.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych powyżej 30 000 kW - za każde
następne 5000 kW dodatkowo 2600 PLN.
18.
Za inspekcję i za odnowienie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu powietrza przez statki” w wysokości:
18.1.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych do 1000 kW - 2500 PLN
18.2.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 1000 do 3000 kW - 2600 PLN
18.3.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 3000 do 10 000 kW - 2900
PLN
18.4.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 10 000 do 20 000 kW - 3300
PLN
18.5.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 20 000 do 30 000 kW - 3700
PLN
18.6.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych powyżej 30 000 kW - za każde
następne 5000 kW dodatkowo 2200 PLN.
19.
Za inspekcję pośrednią i za potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu powietrza przez statki” w wysokości:
19.1.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych do 1000 kW - 850 PLN
19.2.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 1000 do 3000 kW - 900 PLN
19.3.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 3000 do 10 000 kW - 1000
PLN
19.4.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 10 000 do 20 000 kW - 1100
PLN
19.5.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 20 000 do 30 000 kW - 1300
PLN
19.6.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych powyżej 30 000 kW - za każde
następne 5000 kW dodatkowo 750 PLN.
20.
Za inspekcję roczną i za potwierdzenie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy
certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczeniu powietrza przez statki” w wysokości:
20.1.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych do 1000 kW - 650 PLN
20.2.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 1000 do 3000 kW - 700 PLN
20.3.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 3000 do 10 000 kW - 750
PLN
20.4.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 10 000 do 20 000 kW - 850
PLN
20.5.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych od 20 000 do 30 000 kW - 950
PLN
20.6.
Statki o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych powyżej 30 000 kW - za każde
następne 5000 kW dodatkowo 550 PLN.
21.
Za inspekcję wstępną przed oddaniem statku do eksploatacji i wydanie międzynarodowego
świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat systemu przeciwporostowego” w wysokości:
21.1.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 400 jednostek do 1500 jednostek - 950 PLN
21.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 1500 jednostek do 3000 jednostek - 1050 PLN
21.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 3000 jednostek do 6000 jednostek - 1150 PLN
21.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 6000 jednostek do 12 000 jednostek - 1300
PLN
21.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 12 000 jednostek do 24 000 jednostek - 1500
PLN
21.6.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 24 000 jednostek - 1750 PLN.
22.
Za inspekcję wstępną w przypadku pierwszego zastosowania systemu przeciwporostowego
na statku i wydanie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat
systemu przeciwporostowego” w wysokości:
22.1.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 400 jednostek do 1500 jednostek - 950 PLN
22.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 1500 jednostek do 3000 jednostek - 1050 PLN
22.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 3000 jednostek do 6000 jednostek - 1150 PLN
22.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 6000 jednostek do 12 000 jednostek - 1300
PLN
22.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 12 000 jednostek do 24 000 jednostek - 1500
PLN
22.6.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 24 000 jednostek - 1750 PLN.
23.
Za inspekcje odnowieniowe w przypadku zmiany systemu przeciwporostowego lub jego wymiany
i wydanie międzynarodowego świadectwa pod nazwą „Międzynarodowy certyfikat systemu
przeciwporostowego” w wysokości:
23.1.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 400 jednostek do 1500 jednostek - 950 PLN
23.2.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 1500 jednostek do 3000 jednostek - 1050 PLN
23.3.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 3000 jednostek do 6000 jednostek - 1150 PLN
23.4.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 6000 jednostek do 12 000 jednostek - 1300
PLN
23.5.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 12 000 jednostek do 24 000 jednostek - 1500
PLN
23.6.
Statki o pojemności brutto (GT) powyżej 24 000 jednostek - 1750 PLN.
24.
Za inspekcję dodatkową, ogólną lub częściową pobiera się opłaty w wysokości 180 PLN
za każdą zużytą godzinę.