Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacjiz dnia 14 lutego 2012 r.w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja i tryb zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych
- Rozdział 3 - Zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych
- Rozdział 4 - Standardy techniczne dotyczące tworzenia, aktualizacji i udostępniania bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych
- Rozdział 5 - Przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Standard techniczny zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych
- Załącznik nr 2 - Specyfikacja modelu pojęciowego bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych
- Załącznik nr 3 - Katalog obiektów i atrybutów bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych
- Załącznik nr 4 - Schemat aplikacyjny GML bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
organizację, tryb i standardy techniczne zakładania i utrzymywania podstawowych osnów
geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych;
2)
szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych
osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych
osnów geodezyjnych;
3)
standardy techniczne dotyczące tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz, o których
mowa w pkt 2.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
klasie osnowy - rozumie się przez to cechę osnowy określającą jej znaczenie w pracach
geodezyjnych i kartograficznych, kolejność włączania punktów osnowy do procesu wyrównywania,
a także dokładność określenia po wyrównaniu obserwacji;
2)
osnowie wielofunkcyjnej - rozumie się przez to osnowę, której punkty spełniają jednocześnie
kryteria określone dla co najmniej dwóch rodzajów osnowy;
3)
punkcie osnowy - rozumie się przez to punkt, który ma położenie wyznaczone w państwowym
systemie odniesień przestrzennych, na którym wyznaczono wielkość fizyczną, charakterystyczną
dla określonego rodzaju osnowy, oraz błąd jej wyznaczenia, ma niepowtarzalny numer,
został oznaczony w terenie znakiem geodezyjnym, ma sporządzony opis topograficzny
oraz którego dane są umieszczone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym
prowadzonym przez uprawniony do tego organ;
4)
systemie ASG-EUPOS - rozumie się przez to uruchomioną w 2008 r. ogólnopolską sieć
stacji referencyjnych zarządzaną przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii;
5)
wykonawcy - rozumie się przez to podmiot lub jednostkę organizacyjną, o których mowa
w art. 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, lub osoby działające w ich imieniu;
6)
wysokości geodezyjnej - rozumie się przez to odległość danego punktu od powierzchni
elipsoidy odniesienia mierzoną wzdłuż normalnej do elipsoidy.
Rozdział 2
Organizacja i tryb zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych
§ 3.
1.
Osnowy geodezyjną, grawimetryczną i magnetyczną dzieli się według kryterium dokładności
i sposobu ich zakładania na osnowę podstawową fundamentalną, osnowę podstawową bazową
i osnowę szczegółową.
2.
Niezależnie od podziału, o którym mowa w ust. 1, wprowadza się podział osnów geodezyjnej,
grawimetrycznej i magnetycznej na klasy, oznaczane cyframi arabskimi, w których: osnowa
podstawowa fundamentalna jest osnową 1. klasy, osnowa podstawowa bazowa jest osnową
2. klasy, a osnowa szczegółowa jest osnową 3. klasy.
3.
Podstawowym kryterium zaliczenia punktu osnowy do odpowiedniej klasy jest dokładność
wyznaczenia wielkości właściwych dla danego rodzaju osnowy, określona przez wartość
błędu średniego wyznaczonej wielkości.
§ 4.
1.
Podstawowe fundamentalne osnowy geodezyjną, grawimetryczną i magnetyczną stanowią
punkty wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności, które przenoszą na obszar kraju:
1)
w przypadku osnowy geodezyjnej - geodezyjny układ odniesienia i układ wysokości, o
których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, zwanej dalej „ustawą”;
2)
w przypadku osnowy grawimetrycznej - europejski grawimetryczny układ odniesienia,
określony przez jednolitą europejską sieć grawimetryczną, którego fizyczną realizacją
na obszarze kraju są punkty absolutne, na których pomiary przyspieszenia siły ciężkości
Ziemi zostały wykonane grawimetrami absolutnymi, które uczestniczyły co najmniej w
dwóch międzynarodowych kampaniach porównawczych;
3)
w przypadku osnowy magnetycznej - europejski magnetyczny układ odniesienia, określony
przez sieć obserwatoriów magnetycznych w Europie, którego fizyczną realizacją na obszarze
kraju są magnetyczne punkty wiekowe, na których pomiary wartości elementów pola magnetycznego
Ziemi zostały odniesione do wartości określonych w obserwatorium magnetycznym.
2.
Podstawowe bazowe osnowy geodezyjną, grawimetryczną i magnetyczną stanowią punkty
wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności, rozmieszczone równomiernie na obszarze
całego kraju, realizujące na tym obszarze układy odniesienia, o których mowa w ust.
1.
3.
Szczegółową osnowę geodezyjną stanowią punkty wyznaczone w sieciach będących rozwinięciem
podstawowej osnowy geodezyjnej. Stopień zagęszczenia punktów jest zróżnicowany w zależności
od stopnia zurbanizowania terenu, większy na terenach zabudowanych lub przeznaczonych
pod inwestycje, a mniejszy na terenach rolnych i leśnych, przy czym przeznaczenie
terenu określa się na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
a w przypadku jego braku na podstawie kierunków zmian w przeznaczeniu terenów, określonych
w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
§ 5.
1.
Zakładanie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych polega na założeniu
nowych znaków geodezyjnych i wykonaniu pomiarów.
2.
Okresowe modernizacje osnów, o których mowa w § 3 ust. 1, polegające w szczególności
na: przeglądzie punktów, odtworzeniu lub założeniu nowych znaków geodezyjnych i urządzeń
zabezpieczających te znaki oraz wykonaniu pomiarów, przeprowadza się w celu doprowadzenia
ich do stanu odpowiadającego standardowi technicznemu, o którym mowa w § 13, przy
czym:
1)
modernizację podstawowej osnowy geodezyjnej przeprowadza się nie rzadziej niż co 20
lat, a osnowy zakładanej metodami satelitarnymi nie rzadziej niż co 10 lat;
2)
modernizację podstawowej osnowy grawimetrycznej i podstawowej osnowy magnetycznej
przeprowadza się nie rzadziej niż co 20 lat, a pomiary elementów pola magnetycznego
Ziemi na magnetycznych punktach wiekowych wykonuje się nie rzadziej niż co 5 lat;
3)
modernizację szczegółowej osnowy geodezyjnej przeprowadza się w miarę potrzeb wynikających
z rozwoju gospodarczego kraju, a miejscowo także w trakcie wykonywania innych prac
geodezyjnych i kartograficznych;
4)
podczas modernizacji osnowy szczegółowej przeglądowi podlegają wszystkie punkty osnowy
podstawowej położone na obszarze modernizowanej osnowy.
§ 6.
1.
Punkty osnowy stabilizuje się w terenie znakami geodezyjnymi w sposób i w miejscach
zapewniających ich wieloletnie przetrwanie.
2.
Punkt osnowy może mieć trwale stabilizowane punkty ekscentryczne, które zalicza się
do tej samej klasy osnowy.
3.
Dla każdego punktu osnowy wykonuje się opis topograficzny umożliwiający:
1)
odnalezienie i zidentyfikowanie punktu;
2)
odtworzenie miejsca położenia punktu.
§ 7.
1.
Metody i technologie pomiaru stosowane przy zakładaniu osnów, o których mowa w § 3
ust. 1, mają być tak dobrane, aby wykonawcy tych prac oraz organy Służby Geodezyjnej
i Kartograficznej miały możliwość dokonywania kontroli na poszczególnych etapach tych
prac, która polegałaby w szczególności na:
1)
co najmniej dwukrotnym, niezależnym wykonywaniu pomiarów i obliczeń;
2)
wykonywaniu obserwacji nadliczbowych;
3)
porównywaniu wyników pomiaru i obliczeń w celu wykrycia i eliminacji błędów grubych,
przy czym za błąd gruby należy uważać błąd, którego wartość przekracza co najmniej
trzykrotnie oszacowaną wielkość błędu pomiaru lub obliczeń, a także oczywistą omyłkę,
w szczególności: w jednostkach albo zakresie pomiaru.
2.
Instrumenty i przymiary używane przy zakładaniu i modernizacji osnów, o których mowa
w § 3 ust. 1, powinny mieć przeprowadzone podstawowe i okresowe badania techniczne
i wyznaczone poprawki komparacyjne.
3.
Badania podstawowe i okresowe instrumentów i przymiarów wykonuje się w laboratoriach
upoważnionych do wydawania certyfikatów zgodności, na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach .
4.
Przed rozpoczęciem pomiarów i po ich zakończeniu, a także w przypadku zaistnienia
podejrzeń co do zmiany wartości parametrów technicznych instrumentów i przymiarów,
wykonuje się dodatkowe pomiary sprawdzające.
5.
Pomiarów sprawdzających, o których mowa w ust. 4, dokonuje wykonawca prac.
6.
Dokumenty potwierdzające wykonanie badań technicznych i pomiarów sprawdzających, o
których mowa w ust. 2-4, dołącza się do geodezyjnej dokumentacji technicznej.
§ 8.
1.
Przed rozpoczęciem pomiarów sprawdza się stan znaku geodezyjnego, a w przypadku zaistnienia
podejrzeń co do zmiany położenia znaku wykonuje się dodatkowe pomiary sprawdzające,
natomiast w odniesieniu do:
1)
punktu osnowy grawimetrycznej - przed rozpoczęciem pomiaru dokonuje się sprawdzenia
gradientu pionowego siły ciężkości Ziemi;
2)
punktu osnowy magnetycznej - przed rozpoczęciem pomiaru dokonuje się sprawdzenia gradientu
poziomego pola magnetycznego Ziemi.
2.
Pomiary osnów wykonuje się w odniesieniu do centra znaku geodezyjnego, przy czym centrem
jest odpowiednio:
1)
dla punktów osnowy stabilizowanych wielopoziomowo - fizycznie zaznaczony centr znaku
podziemnego albo zasadniczego elementu znaku;
2)
dla punktów osnowy stabilizowanych jednopoziomowo - fizycznie zaznaczony środek znaku;
3)
dla punktów osnowy wysokościowej - najwyższy punkt zasadniczego elementu znaku.
§ 9.
Obserwacje wyrównuje się w sposób ścisły, metodą najmniejszych kwadratów, przy założeniu
bezbłędności punktów nawiązania, jeżeli wyrównanie wykonuje się z wymogiem punktów
nawiązania.
§ 10.
1.
Dopuszcza się stosowanie nowych metod pomiaru, typów instrumentów pomiarowych i konstrukcji
geometrycznych sieci punktów, wynikających z postępu technicznego i technologicznego,
pod warunkiem uzyskania dokładności wyznaczeń wynikowych określonych rozporządzeniem.
2.
Dopuszcza się stosowanie modeli matematycznych, zalecanych do stosowania przez Międzynarodową
Asocjację Geodezji (IAG), opisujących geometryczne lub fizyczne parametry Ziemi i
jej orientację w przestrzeni, do określenia redukcji pomiarów geodezyjnych, grawimetrycznych
i magnetycznych, pod warunkiem uzyskania dokładności wyznaczeń wynikowych określonych
rozporządzeniem.
3.
Redukcje pomiarów i obliczenia prowadzi się z precyzją o jeden rząd większą od dokładności
wyników końcowych.
§ 11.
Kierowanie pracami geodezyjnymi i kartograficznymi związanymi z zakładaniem lub modernizacją
podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych, a także szczegółowych
osnów geodezyjnych, powierza się osobom posiadającym uprawnienia zawodowe, o których
mowa w art. 43 pkt 3 ustawy.
§ 12.
1.
Geodezyjną dokumentację techniczną z zakładania i modernizacji osnów geodezyjnych,
grawimetrycznych i magnetycznych przekazuje się do państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego.
2.
Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przekazuje się za pomocą środków komunikacji
elektronicznej albo na informatycznych nośnikach danych, a jeżeli były wykonywane
dokumenty w formie analogowej, przekazuje się oryginały tych dokumentów niezależnie
od formy cyfrowej.
3.
Operat techniczny zawierający dokumentację, o której mowa w ust. 1, podpisuje wykonawca,
a poszczególne dokumenty podpisuje osoba kierująca pracami.
§ 13.
Standard techniczny zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych
i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Rozdział 3
Zakres informacji gromadzonych w bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz w bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych
§ 14.
1.
Baza danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych
i magnetycznych oraz baza danych szczegółowych osnów geodezyjnych stanowią część składową
państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
2.
Bazy danych, o których mowa w ust. 1, są prowadzone w systemie teleinformatycznym
i obejmują:
1)
dane oraz informacje, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2;
2)
usługi udostępniania danych;
3)
funkcje importu i eksportu danych;
4)
funkcje importu danych z rejestrów publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt
2, 4, 5 i 6 oraz w ust. 1b ustawy.
§ 15.
1.
W bazie danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych
i magnetycznych gromadzi się dane oraz zbiory obserwacji i opracowań wyników tych
obserwacji, odnoszące się do osnów podstawowych założonych na obszarze całego kraju.
2.
W bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych gromadzi się dane oraz zbiory obserwacji
i opracowań wyników tych obserwacji, odnoszące się do osnów szczegółowych założonych
na obszarze właściwego powiatu.
3.
Specyfikację modelu pojęciowego baz danych, o których mowa w ust. 1 i 2, w postaci
schematu aplikacyjnego UML określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 16.
1.
Dane gromadzone w bazie danych, o której mowa w § 15 ust. 1, obejmują co najmniej:
1)
numery punktów podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;
2)
współrzędne i wysokości w państwowym systemie odniesień przestrzennych;
3)
błędy średnie współrzędnych i wysokości po wyrównaniu;
4)
opisy topograficzne.
2.
Dane, o których mowa w § 15 ust. 1, w zależności od rodzaju osnowy obejmują dane wskazane
w ust. 1 oraz dane dotyczące:
1)
wartości przewyższeń;
2)
wartości przyspieszenia siły ciężkości;
3)
wartości elementów pola magnetycznego Ziemi.
3.
Zbiory obserwacji, o których mowa w § 15 ust. 1, w zależności od rodzaju osnowy obejmują
dane wskazane w ust. 1 pkt 1 oraz dane dotyczące:
1)
wartości obserwowanych i wyrównanych;
2)
charakterystyk dokładnościowych obserwacji.
4.
Dane gromadzone w bazie danych, o której mowa w § 15 ust. 2, obejmują co najmniej:
1)
numery punktów szczegółowych osnów geodezyjnych;
2)
współrzędne i wysokości w państwowym systemie odniesień przestrzennych;
3)
błędy średnie współrzędnych i wysokości po wyrównaniu;
4)
opisy topograficzne.
5.
Dane, o których mowa w § 15 ust. 2, w przypadku osnowy wysokościowej obejmują dane
wskazane w ust. 4 oraz przewyższenia.
6.
Zbiory obserwacji, o których mowa w § 15 ust. 2, obejmują dane wskazane w ust. 4 pkt
1 oraz dane dotyczące:
1)
wartości obserwowanych i wyrównanych;
2)
charakterystyk dokładnościowych obserwacji.
§ 17.
1.
Bazy danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, tworzy się według następujących założeń:
1)
jednostką organizacyjną gromadzenia danych, obserwacji i informacji jest punkt osnowy
występujący jako punkt pojedynczy albo zespół punktów, obejmujący: punkt główny, ekscentry,
punkty przeniesienia i punkty kierunkowe;
2)
każdy punkt otrzymuje identyfikator niezmienny i niepowtarzalny w skali całego kraju,
według którego są grupowane dane i informacje;
3)
każdemu punktowi osnowy, niezależnie od rodzaju osnowy, przypisuje się atrybuty odnoszące
się do:
a)
obiektu OS_OgolnyPunktOsnowy, zwanego dalej „OPO”, zawierającego relacje pomiędzy
rodzajami osnów, przedstawionego w tabeli nr 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
b)
obiektu BT_OperatTech, zawierającego informacje o źródle pochodzenia danych, przedstawionego
w tabeli nr 32 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
4)
punktowi osnowy poziomej przypisuje się odpowiednio: atrybuty OPO oraz atrybuty przedstawione
w tabelach nr 8 i 9 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
5)
punktowi osnowy wysokościowej przypisuje się odpowiednio: atrybuty OPO oraz atrybuty
przedstawione w tabelach nr 5-7 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
6)
punktowi osnowy grawimetrycznej przypisuje się odpowiednio: atrybuty OPO oraz atrybuty
przedstawione w tabelach nr 3 i 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
7)
punktowi osnowy magnetycznej przypisuje się odpowiednio: atrybuty OPO oraz atrybuty
przedstawione w tabeli nr 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
2.
Wartości atrybutów obiektów, o których mowa w ust. 1 pkt 3-7, są zawarte w tabelach
nr 19-41 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
3.
Zbiory obserwacji, w zależności od rodzaju osnowy, obejmują odpowiednio:
1)
wykonywane na punktach osnowy poziomej:
a)
obserwacje satelitarne przedstawione w tabelach nr 10 i 18 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
b)
obserwacje kątowe przedstawione w tabelach nr 11, 14 i 15 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
c)
obserwacje odległości przedstawione w tabeli nr 17 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
2)
wykonywane na punktach osnowy wysokościowej:
a)
obserwacje satelitarne przedstawione w tabelach nr 10 i 18 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
b)
obserwacje przewyższeń przedstawione w tabelach nr 6 i 7 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
3)
wykonywane na punktach osnowy grawimetrycznej:
a)
obserwacje absolutne przyspieszenia siły ciężkości Ziemi przedstawione w tabeli nr
13 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
b)
obserwacje względne przyspieszenia siły ciężkości Ziemi przedstawione w tabelach nr
4 i 13 załącznika nr 3 do rozporządzenia;
4)
obserwacje elementów pola magnetycznego Ziemi wykonywane na punktach osnowy magnetycznej
przedstawione w tabeli nr 17 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
Rozdział 4
Standardy techniczne dotyczące tworzenia, aktualizacji i udostępniania bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych
§ 18.
1.
Bazę danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych
i magnetycznych oraz odpowiadające jej zbiory obserwacji tworzy się w oparciu o bazę
danych podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych prowadzoną
przez Głównego Geodetę Kraju.
2.
Bazę danych szczegółowych osnów geodezyjnych oraz odpowiadające jej zbiory obserwacji
tworzy się w oparciu o bazy szczegółowych osnów geodezyjnych prowadzone przez starostów.
3.
Dane oraz systemy zarządzania bazami danych, o których mowa w ust. 1 i 2, zapisuje
się na informatycznych nośnikach danych.
§ 19.
1.
Bieżącą aktualizację baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, wykonuje się na
podstawie:
1)
rejestrów publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 4, 5 i 6 oraz ust. 1b
ustawy;
2)
zmian zgłoszonych przez organy administracji publicznej, a stwierdzonych podczas wykonywania
prac geodezyjnych i kartograficznych.
2.
Kompleksową aktualizację baz danych, o których mowa w § 15 ust. 1 i 2, wykonuje się
bezpośrednio po zakończeniu prac geodezyjnych, na podstawie geodezyjnej dokumentacji
technicznej, o której mowa w § 12 ust. 1.
§ 20.
1.
Udostępnianie bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych
i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych odbywa się poprzez
geoportal infrastruktury informacji przestrzennej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej .
2.
Dane są udostępniane w zestandaryzowanych zbiorach informacji, obejmujących:
1)
zbiór podstawowy - zawierający dane wymienione w tabeli nr 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
2)
zbiór rozszerzony - zawierający dane wymienione w tabeli nr 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia
oraz odpowiednio:
a)
w odniesieniu do punktów osnowy poziomej - zawierający dane wymienione w tabelach
nr 8 i 9 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
b)
w odniesieniu do punktów osnowy wysokościowej - zawierający dane wymienione w tabelach
nr 5-7 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
c)
w odniesieniu do punktów osnowy grawimetrycznej - zawierający dane wymienione w tabelach
nr 3 i 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
d)
w odniesieniu do punktów osnowy magnetycznej - zawierający dane wymienione w tabeli
nr 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
3)
zbiór zupełny - zawierający dane wymienione w tabelach nr 1-18 załącznika nr 3 do
rozporządzenia
- przy czym udostępniane dane mogą dotyczyć jednego albo wielu rodzajów osnów.
§ 21.
Funkcje importu i eksportu danych są realizowane zgodnie ze schematem aplikacyjnym
GML, który określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 22.
1.
Bazy danych podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych utworzone
do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wchodzą w skład bazy danych państwowego
rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych określonej
w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Bazy danych podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych utworzone
i aktualizowane na mocy dotychczasowych przepisów mogą być wykorzystywane do dnia
31 grudnia 2013 r.
§ 23.
1.
Bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych utworzone do dnia wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia wchodzą w skład bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych określonej
w niniejszym rozporządzeniu.
2.
Bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych utworzone i aktualizowane na mocy dotychczasowych
przepisów mogą być wykorzystywane do dnia 31 grudnia 2014 r.
§ 24.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących
geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz. U. Nr 30, poz.
297), które traci moc w zakresie poziomej i wysokościowej osnowy geodezyjnej z dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na podstawie art. 35 ustawy z dnia 4 marca
2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. Nr 76, poz. 489).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz.
1834, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz.
97 i Nr 91, poz. 740, z 2010 r. Nr 66, poz. 421 i Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r.
Nr 64, poz. 332.
3)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących
geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz. U. Nr 30, poz.
297), które traci moc w zakresie poziomej i wysokościowej osnowy geodezyjnej z dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na podstawie art. 35 ustawy z dnia 4 marca
2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. Nr 76, poz. 489).