Ustawaz dnia 7 kwietnia 1938 r.o mieniu byłych niemieckich osób prawnych prawa publicznego, których obszar działania
został przecięty granicą państwową
Treść ustawy
Art. 1.
(1)
Znajdujące się w Polsce mienie byłych niemieckich osób prawnych prawa publicznego,
których obszar działania został przecięty granicą państwową, uznaje się za własność
polskich osób prawnych prawa publicznego, pełniących obowiązki publicznoprawne poprzednich
właścicieli, jeżeli nie rozporządzono tym mieniem inaczej na podstawie umów międzynarodowych.
(2)
W braku takich polskich osób prawnych prawa publicznego mienie to uznaje się za własność
Państwa.
Art. 2.
(1)
Do mienia, określonego w art. 1, zalicza się także udziały w spółkach prawa cywilnego
lub handlowego z kapitałem, wniesionym w całości lub w części przez osoby prawne prawa
publicznego, których obszar działania został przecięty granicą państwową.
(2)
Przez mienie, określone w art. 1, rozumie się również wszelkie wierzytelności do dłużników,
których miejsce zamieszkania albo siedziba znajduje się w Polsce.
Art. 3.
Właściwi ministrowie w porozumieniu z Ministrem Skarbu ustalą w drodze zarządzeń mienie,
o którym mowa w art. 1, oraz podmioty prawne, których własność to mienie stanowi.
Art. 4.
(1)
Przepisanie tytułu własności nieruchomości oraz praw rzeczowych, ciążących na tych
nieruchomościach, na rzecz podmiotów prawnych, określonych w art. 1, następuje na
wniosek lub z urzędu na podstawie niniejszej ustawy oraz zarządzeń, wydanych w myśl
art. 3.
(2)
Jeżeli na hipotekę, dług gruntowy lub rentowy wystawiony był list hipoteczny, gruntowy
lub rentowy, sąd zamieści w księdze wieczystej wzmiankę o unieważnieniu listu i wystawi
zamiast niego nowy list na rzecz podmiotu prawnego, uprawnionego na podstawie niniejszej
ustawy oraz zarządzenia, wydanego w myśl art. 3.
(3)
W postępowaniu, mającym na celu wykonanie przepisów ust. (1) i ust. (2), interesowane
podmioty prawne wolne są od wszelkich opłat sądowych.
Art. 5.
(1)
Akty prawne, odnoszące się do mienia, o którym mowa w art. 1 i 2, dokonane z naruszeniem
praw, określonych w art. 1 i 2, są nieważne z wyjątkiem przypadków przepisania w księgach
wieczystych tytułu własności na nowonabywców bez sprzeciwu polskich osób prawnych
prawa publicznego.
(2)
Spłaty długów zabezpieczonych hipotecznie - co do których nie zgłoszono sprzeciwu
- dokonane w dobrej wierze do rąk poprzednio uprawnionego wierzyciela przed wejściem
w życie niniejszej ustawy - zwalniają dłużnika od zobowiązań w granicach dokonanych
spłat.
(3)
Przepis ust. (2) stosuje się odpowiednio do wszelkich innych wierzytelności.
Art. 6.
Osoby, dotknięte zmianami wpisów w księgach wieczystych oraz skutkami zastosowania
przepisów art. 5 - nie mogą rościć z tego tytułu żadnych pretensyj do polskich osób
prawnych prawa publicznego i do Skarbu Państwa Polskiego.
Art. 7.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom; Spraw Wewnętrznych, Skarbu i Sprawiedliwości
w porozumieniu z innymi właściwymi ministrami.
Art. 8.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.