Sejm upoważnia Rząd do przyznania tak etatowym, jak i nieetatowym urzędnikom i funkcjonarjuszom państwowym, egzekutorom podatkowym, funkcjonarjuszom kolei państwowych, nauczycielom szkół powszechnych, zawodowych, państwowych szkół średnich, seminarjów nauczycielskich i preparand oraz szkół wyższych nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego, począwszy od 1 stycznia 1920 r. aż do czasu uregulowania poborów służbowych, w następujących procentach od zasadniczych miesięcznych uposażeń wraz ze wszystkiemi dotychczasowemi dodatkami drożyźnianemi.

Przy oznaczeniu wysokości procentu należy uwzględniać dzieci nieletnie, nie zarabiające, a będące na utrzymaniu rodziców do 18 roku życia włącznie; dzieci zaś, będąca jeszcze w zakładach naukowych, aż do ukończenia studjów, nie dalej jednak niż do 24 roku życia włącznie.

Pracownikom kontraktowym może być podwyższone pobierane przez nich uposażenie umowne, w razie rzeczywistej potrzeby, za uprzednią zgodą Ministra Skarbu, w drodze rewizji zawartej z nimi umowy.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.